Kleine Schwalbe (Für die Heimkehr ist es nie zu spät) - Mireille Mathieu

Ich denk an die Zeit

Als ich siebzehn —

Mein Zuhause

Das war mir so lieb

Und doch kannte keiner die Träume

Die ich heimlich ins Tagebuch schrieb

Kleine Schwalbe

So stand dort zu lesen

Du fliegst hinaus im goldnen Sonnenschein!

Ich möchte auch einmal die ferpen Länder sehen!

Leb wohl

Mama

Mich hält nichts mehr daheim!

Wenn ich heut von dir geh

Das mußt du mir verzeihn!

Und dann ist mein Traum wahr geworden

Und ich ging endlich fort von Zuhaus

So schön war das Jahr in der Fremde

Doch das Heimweh

Es zog mich nach Haus

Kleine Schwalbe

So dachte ich im Herzen

Du fliegst nach Haus im goldnen Sonnenschein

Ich möchte auch einmal die Heimat wiedersehen!

Glaub mir

Mama

Ich wär so gern daheim!

Wenn ich einst von dir ging

Das mußt du mir verzeihn!

Und ich reiste zurück

Weil ich wußte

Dass zu Haus die Türe offensteht!

Und Mama nahm mich wieder in die Arme

Für die Heimkehr

Da ist es nie zu spät!

Für die Heimkehr

Da ist es nie zu spät!

Мен уақыт туралы ойлаймын

Мен он жеті жасымда -

менің үйім

Бұл маған қатты ұнады

Бірақ армандарды ешкім білмеді

Соны күнделікке жасырып жаздым

кішкентай қарлығаш

Онда солай жазылған

Сіз алтын күн сәулесінде ұшасыз!

Мен де ферпен елдерін көргім келеді!

қоштасу

мумия

Мені енді ештеңе үйде ұстамайды!

Бүгін сені тастап кетсем

Ол үшін мені кешіруің керек!

Содан кейін менің арманым орындалды

Ал мен ақыры үйден шықтым

Шетелдегі жыл өте әдемі болды

Бірақ сағыныш

Бұл мені үйге тартты

кішкентай қарлығаш

Жүрегімде осылай ойладым

Сіз үйге алтын күн сәулесінде ұшасыз

Мен де туған жерімді қайта көргім келеді!

Маған сеніңіз

мумия

Мен үйде болғым келеді!

Егер мен сені тастап кетсем

Ол үшін мені кешіруің керек!

Ал мен қайттым

Өйткені мен білдім

Үйдің есігі ашық!

Ал анам мені қайтадан қолына алды

Үйге қайту үшін

Ешқашан кеш емес!

Үйге қайту үшін

Ешқашан кеш емес!