Лес - 23

У меня в душе тёмный лес

Догорел.

Остыла зола.

И полынью всё, ковылём взошло,

Ну а в сердце теперь игла…

Я в одном краю, ты – в другом.

Долетят слова.

Что с того?

Не обнимешь их, не увидишь глаз…

Всё в лесу моём мертво.

Если б сумел выслать чудом

В прошлое сам себе весть,

Чтоб жить без тебя и без боли…

Не стал бы.

Оставил как есть…

Я всё бы оставил как есть…

Менің жанымда қара орман бар

Өртеніп кетті.

Күл салқындаған.

Барлығы жусандай болды, қауырсынды шөптей көтерілді,

Енді жүректе ине бар ...

Мен бір жақта, сен екінші жақта.

Сөздер ұшады.

Енді не?

Оларды құшақтама, көзді көрмейсің...

Менің орманымда бәрі өлді.

Мен бір ғажайыппен жібере алсам

Өткенде мен өзіме айтамын

Сенсіз және ауыртпалықсыз өмір сүру ...

Болмас еді.

Сол күйінде қалды...

Мен оны сол күйінде қалдырар едім...