Разговор - Зга

Разговор за столом в сотый раз об одном,

Словно вечным огнем не для нас написали:

Через ушко иглы не пройти с узелком

Ох, не будь дураком, не трепи языком,

Лучше вспомни о Том, у Кого Слово было в начале.

Вот оставить бы быт, в руки — посох, и в скит,

Отказавшись от мира, от славы и чина…

Но народ не поймет, и родня не простит,

И в крови — низкий уровень гемоглобина.

По несжатым полям, всё по тем же граблям,

По бумажным рублям и лимонам с кусками,

И по мусору ссор из избы да на двор.

Боже мой, не устал ли ты мучиться с нами?

Сколько можно стоять со щитом и мечом

Одиноко, как перст среди бранного поля?

Серый свод облаков шепчет теплым дождем:

Свой удел — не предел, своя воля — не воля.

Мне с рожденья дано право выбора строк,

Бесконечных дорог, что сойдутся в зените,

Да еще уголёк, чтоб искрил, где темно, —

Вот и весь узелок на истрепанной нити.

Разговор за столом — словно сквозь бурелом,

Пробираюсь с трудом через дебри печали

И тоски о былом… Ты опять о другом?

А давай помолчим или вместе споём,

И услышим то Слово, что было в начале.

Бір нәрсе туралы жүзінші рет үстел басында әңгіме,

Біз үшін емес, мәңгілік жалынмен олар былай деп жазды:

Иненің көзінен түйінмен өтпеңіз

Әй, ақымақ болма, тіліңді сөйлетпе

Сөз басында кіммен бірге болғанын жақсырақ есте сақта.

Бұл өмірді қолында - таяғын және скейтке қалдырар еді,

Дүниеден бас тартып, атақ пен дәрежеден...

Бірақ халық түсінбейді, туыстары кешірмейді,

Ал қанда – гемоглобиннің төмен деңгейі.

Сығылмаған өрістерде, бір тырманың үстінде,

Қағаз рубльдері мен бөліктері бар лимондар үшін,

Ал лашықтың қоқысы мен аулаға дейін.

Құдай-ау, бізбен бірге азап шегуден жалыққан жоқсың ба?

Қалқан мен қылышпен қанша шыдайсың

Саусақтай, дау-дамай даланың арасында?

Бұлттардың сұр қоймасы жылы жаңбырмен сыбырлайды:

Тағдырың шек емес, сенің еркің емес.

Мен сызықтарды таңдау құқығымен тудым,

Зенитте тоғысатын шексіз жолдар

Иә, тіпті көмірдің бір бөлігі қараңғы жерде жарқырайды, -

Міне, тозған жіптің бүкіл түйіні.

Үстел басындағы әңгіме - желден өткендей,

Мен мұңның жабайы арқылы қиыншылықпен жолымды өтемін

Ал өткенді аңсау... Тағы бірдеңені айтып тұрсың ба?

Үндемейміз немесе бірге ән айтайық,

Ал ең басында болған Сөзді тыңдайық.