Amálgama - Zé Ramalho

És a fonte maior do meu desejo

És a única fortaleza mansa

És o algo misterioso vento

Cataventos que rodam no sertão

És o amálgama da minha couraça

Ventanias que passam no grotão

És a música fina da madeira

Mesmo o cão de cabeças a puxar

És a última gota do orvalho

Do compasso que morde a esperança

És a lâmina quente da madeira

Lavadeiras que lavam o sertão

És a lança no meio do canteiro

Companheiros de tudo o que cantou

És a lã do camelo e do carneiro

Desde a dor do começo do pomar

Сіз менің қалауымның ең үлкен көзісіз

Сіз жалғыз нәзік қамалсыз

Сен жұмбақ желсің

Сертаода айналатын ауа-райы қалқандары

Сен менің сауытымның қосындысысың

Гротанода өтетін желдер

Сіз ағаштың керемет музыкасысыз

Тіпті басын тартатын ит

Сен шықтың соңғы тамшысысың

Үмітті шаққанда компас

Сіз ағаштың ыстық жүзісіз

Сертаоды жуатын кір жуушы әйелдер

Сіз құрылыс алаңының ортасындағы найзасысыз

Ән салғанның бәрінің серігі

Түйе мен қошқардың жүнісің

Бауттың басынан бастап