Звезда - Витас

Очень много раз я себе задавал вопрос:

Для чего родился на свет я, взрослел и рос?

Для чего плывут облака и идут дожди?

В этом мире ты для себя ничего не жди!

Я бы улетел к облакам, да крыльев нет…

Манит меня издалека тот звездный свет,

Но звезду достать нелегко, хоть цель близка,

И не знаю, хватит ли сил для броска…

Я подожду еще чуть-чуть

И собираться буду в путь

Вслед за надеждой и мечтой…

Не догорай, звезда моя… Постой!

Сколько же еще мне дорог предстоит пройти?

Сколько покорить мне вершин, чтоб себя найти?

Сколько же с отвесной скалы мне падать вниз?

Сколько начинать все с нуля, и есть ли смысл?!

Я подожду еще чуть-чуть

И собираться буду в путь

Вслед за надеждой и мечтой…

Не догорай, звезда моя… Постой!

Мен өзіме бірнеше рет сұрақ қойдым:

Мен неге дүниеге келдім, жетілдім, өстім?

Неліктен бұлттар қалқып, жаңбыр жауады?

Бұл дүниеде өзіңнен ештеңе күтпейсің!

Мен бұлттарға ұшар едім, бірақ қанат жоқ...

Сол жұлдыз сәулесі мені алыстан шақырады,

Мақсат жақын болса да, жұлдызды алу оңай емес,

Мен лақтыруға күшім жететінін білмеймін ...

Мен тағы біраз күтемін

Ал мен жолда боламын

Үміт пен арманның артынан...

Сөнбе, жұлдызым... Күте тұр!

Тағы қанша жол жүруім керек?

Өзімді табу үшін қанша шыңды бағындыруым керек?

Мөлдір жартастан қанша құлауым керек?

Барлығын нөлден бастау қанша тұрады және оның мағынасы бар ма?!

Мен тағы біраз күтемін

Ал мен жолда боламын

Үміт пен арманның артынан...

Сөнбе, жұлдызым... Күте тұр!