Тополь - Витас

На пересечении двух дорог

Я стою, как тополь на ветру

Я в который раз опять не смог

Проиграл последнюю игру…

Я наверно не такой как все:

Там, где надо плакать, я смеюсь

Я иду по встречной полосе

Не прошу, не верю не боюсь

Никого ни в чём я не виню

Никого мне не за что прощать

Знаю, ничего не изменю

Так не буду даром обещать

Никакого смысла больше нет

Ждать, когда опять придёт беда

Я в один конец возьму билет

Улечу отсюда навсегда

Где-то в глубине моей души

Догорают искорки огня…

Ты меня обида не души

Просто нет здесь места для меня!

Просто нет здесь места для меня!

Просто нет здесь места для меня!

Просто нет здесь места для меня!

Просто нет здесь места для меня!

Екі жолдың қиылысында

Мен желде теректей тұрамын

Тағы да алмадым

Соңғы ойында жеңіліп қалдым...

Мен басқалар сияқты емес шығармын:

Жылау керек жерде мен күлемін

Мен қарсы жолақпен келе жатырмын

Мен сұрамаймын, сенбеймін, қорықпаймын

Мен ешкімді ештеңеге кінәламаймын

Мен ешкімді кешіруге міндетті емеспін

Мен ештеңені өзгертпейтінімді білемін

Сондықтан мен бекер уәде бермеймін

Бұдан артық мағынасы жоқ

Қайтадан қиындықтың келуін күту

Мен бір жаққа билет аламын

Мен бұл жерден мәңгілікке ұшып кетемін

Менің жан дүниемнің терең жерінде

От ұшқындары сөнеді...

Сен мені емес жанымды жараладың

Маған орын жоқ!

Маған орын жоқ!

Маған орын жоқ!

Маған орын жоқ!

Маған орын жоқ!