Луна - Витас

Под вечер долгого дня я убегаю в тебя

В твои глаза, руки, губы и плечи

Я знаю это болезнь но мне не справиться с ней

И без тебя мне не станет легче

Снова зал ожидает где?

Снова мир без тебя опустел

Ах, какая в небе луна

Вот бы завтра сойти, вот бы завтра сойти с ума

Чтоб не думать и не гадать: Сколько ждать мне еще?

Сколько ждать?

Не ждать трудней чем ждать, тебе меня не понять

Секунды падают словно капли

И вновь закончится ночь что так похожа на дождь

И мы как-будто чужими станем

Стрелки замерли на без пяти

Почему ты не хочешь прийти?

Ах, какая в небе луна

Вот бы завтра сойти, вот бы завтра сойти с ума

Чтоб не думать и не гадать: Сколько ждать мне еще?

Сколько ждать?

Ах, какая в небе луна

Вот бы завтра сойти, вот бы завтра сойти с ума

Чтоб не думать и не гадать: Сколько ждать мне еще?

Сколько ждать?

Ұзақ күннің кешінде мен саған тап болдым

Көздеріңізде, қолдарыңызда, еріндеріңізде және иықтарыңызда

Мен бұл ауру екенін білемін, бірақ онымен күресе алмаймын

Ал сенсіз мен өзімді жақсы сезінбеймін

Қайда зал күтіп тұр?

Сенсіз тағы да дүние бос

О, аспандағы ай қандай

Ертең барсам ғой, ертең жынды болсам ғой

Ойланбау және болжау үшін: Мен қанша уақыт күтуім керек?

Қанша күту керек?

Күтпеу күтуден қиын, мені түсінбейсің

Секундтар тамшылар сияқты құлайды

Ал түн қайтадан аяқталады, бұл жаңбырға ұқсайды

Ал біз бөтен болып кеткен сияқтымыз

Көрсеткілер бес минутта қатып қалды

Неге келгің келмейді?

О, аспандағы ай қандай

Ертең барсам ғой, ертең жынды болсам ғой

Ойланбау және болжау үшін: Мен қанша уақыт күтуім керек?

Қанша күту керек?

О, аспандағы ай қандай

Ертең барсам ғой, ертең жынды болсам ғой

Ойланбау және болжау үшін: Мен қанша уақыт күтуім керек?

Қанша күту керек?