Карлсон - Витас

В городе Стокгольме

На высокой крыше

В маленькой каморке

Где скребутся мыши

Где коты дерутся

И гуляет ветер

Жил несчастный самый

Человек на свете

Карлсон не умел летать,

Но хотел кому-то другом стать

Он за душой не имел ни гроша,

Но как мог развлекал Малыша

Он по верёвке спускался вниз

Чтобы попасть к Малышу на карниз

Ему приходилось собой рисковать

Чтобы думал Малыш

Что он умеет летать

Вот как это было

Всё на самом деле

Только правду слышать

Люди не хотели

Никому нет дела до чужой беды

И растут несчастных Карлсонов ряды!

Стокгольм қаласында

Биік шатырда

Шағын шкафта

Тышқандар тырналатын жерде

Мысықтар қайда ұрысады?

Ал жел жүреді

Ең бақытсыз өмір сүрді

Дүниедегі адам

Карлсон ұша алмады,

Бірақ мен біреудің досы болғым келді

Жанына бір тиын жоқ,

Бірақ ол Баланың көңілін қалай көтерді

Ол арқанға түсті

Төбедегі балаға жету үшін

Ол тәуекелге баруға мәжбүр болды

Бала ойлану үшін

Оның ұша алатынын

Дәл солай болды

Барлығы шынымен

Тек шындықты есті

Адамдар қаламады

Біреудің бақытсыздығына ешкім мән бермейді

Ал байғұс Карлсондардың қатары көбейіп барады!