Душа - Витас

Видишь, улыбается душа?

Ноги сами убыстряют шаг

Будто вправду крылья за спиной,

А никто не гонится за мной

Глянь, поникла мокрая душа,

А над ней ни палки, ни ножа

Мрамор тела стаял в мягкий воск

К черту полетел компьютер-мозг

Где ж ты помещаешься, душа?

Колет справа, наклонился не дыша

Что-то вдруг опять оборвалось

Вспыхнуло, погасло, вновь зажглось

Голос из далекой вышины

Снова боль, где крылья быть должны

Ливнями омыты лики звезд

И почти схватил кометы хвост

Күлімдеген жанды көресіз бе?

Аяқтар өздігінен жылдамырақ қозғалады

Артыңыздағы қанаттар сияқты,

Ал мені ешкім қуып жатқан жоқ

Қарашы, дымқыл жан салбырап кетті,

Оның үстінде таяқ та, пышақ та жоқ

Дененің мәрмәрі жұмсақ балауызға айналды

Мидың компьютері тозаққа

Қайда жарайсың, жаным?

Оң жақта шаншу, тыныссыз еңкейген

Кенет тағы бірдеңе бұзылды

Ол жанды, сөнді, қайта жанды

Алыс биіктіктен шыққан дауыс

Қанаттар болуы керек жерде қайтадан ауырсыну

Жауын-шашын жұлдыздардың бетін жуады

Және комета құйрығынан ұстай жаздады