Codex - The Wise Man's Fear

I am not the man I once aspired to be

But I live with that just like I live with everything

A false smile to cover half my face from those who revel in righteousness

And a shadow of myself to hide all of the rest

The splits, the breaks

The tremors and shakes

Grasp like a hand

They swallow the land

Inscription hear me as the depths

Are drawing near to me they’re all that I can see

And when I held my breath and closed my eyes

For a moment it felt like home

The world is a smaller place than when I was young

But I still can’t seem to figure it out

It makes less sense now than it did then somehow

And my conscience has turned inside out

My conscience has burned out

But I love regression like I love myself:

On again and off again and at all of the worst times

In again and out again like I’ve been left behind

I can’t be happy that it’s over, just sorry that it ever happened

Inscription hear me as the depths

Are drawing near to me they’re all that I can see

And when I held my breath and closed my eyes

For a moment it felt like home

Take me home

This is farewell

This is farewell

My story may end here

The road may disappear

But all is not lost if we bear the cost

But all is not lost if we bear the cost

Мен бір кездері болғым келетін адам емеспін

Бірақ мен бәрімен                                              ʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻʻдiʻʻʻʻʻʻдiʻʻ copиндеүдiүгүггүшүшешiм’iiiiiiiiiiiiiiгегегеmiсi күнi күнi өмiр сүрiп жатырмын

Әділдікке қарсы шыққандардан жартысын жабу үшін жалған күлімсіреу

Қалғанның бәрін жасыру үшін өзімнің көлеңкем

Бөлінулер, үзілістер

Діріл мен діріл

Қол сияқты ұстаңыз

Олар жерді жұтады

Жазу мені тереңдікте естеді

Маған  жақындап   олар  мен көретін бар бар бар                         маған                                           |

Мен демімді            көз                                        

Бір сәт үйдегідей болды

Менің жас кезімнен әлем кішкентай жер

Бірақ мен әлі де анықтай алмаймын

Ол                                                                                                                                                               әйтеуір

Менің ар-ұжданым   текке айналды

Менің ар-ұжданым өртеніп кетті

Бірақ мен регрессияны өзімді жақсы көретіндей жақсы көремін:

Қайтадан және барлық ең жаман уақыттарда

Мен артта қалғандай қайта-қайта шықтым

Мен мұның біткеніне қуана алмаймын, оның болғанына  өкінемін

Жазу мені тереңдікте естеді

Маған  жақындап   олар  мен көретін бар бар бар                         маған                                           |

Мен демімді            көз                                        

Бір сәт үйдегідей болды

Мені үйге апар

Бұл қоштасу

Бұл қоштасу

Менің оқиғам осы жерде аяқталуы мүмкін

Жол жоғалып кетуі мүмкін

Бірақ шығынды көтерсек, бәрі жоғалмайды

Бірақ шығынды көтерсек, бәрі жоғалмайды