Нечего лаять - Svyat

Греться запрети мне и лето порой меркнет.

Сердце взаперти, оно где-то в грудной клетке.

Не пробуй вникать.

Да, я попробовал кайф,

Открыв Москву, как шампанское.

Без пробок никак.

Лихо, ни гроша, и потери — поди, посчитай.

Я сильно задолжал и теперь платил по счетам.

Лезешь из краев, оклад как месячный на*б.

По карьерной лестнице вниз лестничный пролет.

Я падал растеряно между башен и заборов,

И пока у нас стерео, где-то даже Лиза Мона.

Их праздник словно не услышит — краш тест,

И у власти снова едет крыша — картеж.

Я витал в облаках, дверцы неправды толкал,

И моя дама сердца — это игра в дурака.

Оставь этот шаг и он блистательно потух,

А я не левша, чтоб признавать неправоту.

Припев:

Будь крепче, малая.

Мы не изменим тут ничего,

Нечего лаять, вечер на память, и наш вечный оффлайн,

Но звери не поймут ничего, вечно ломая.

Нечего лаять.

Будь крепче, малая.

Мы не изменим тут ничего,

Нечего лаять, вечер на память, и наш вечный оффлайн,

Но звери не поймут ничего, вечно ломая.

Нечего лаять.

А я в ад не летал, меня Бог оклеветал,

И мне не нужно красок, я словами как Левитан (до утра).

И демон летел со мной, сидел на винте.

Говоришь, я худой, как кощей, и все тело в игле?

Да!

Ближе, зая.

Ты слышишь, нас в тиши пронзает.

Ведь ты же знаешь, я не пишу стихи про заек.

За шторой пустота, тебя там едва ли полюбят.

Чего ждет эта страна, когда забывает о людях?

Солнце выгоняло ночь и звезды стирались.

А помнишь, социум ронял обочины слезы спирали?

Грабят редко, но жутко.

Пираньи ветки маршруты.

И грани нет, не до шуток.

Играю в смерть — это шутер.

Старый принцип: усталый щенок предъявит явью.

Москва — столица *уй знает чего, прям, как Рейкьявик.

А в роли дряни я противился — кролик в яме.

Только гром не грянет, хоть окрапивится кровью пряник.

Припев:

Будь крепче, малая.

Мы не изменим тут ничего,

Нечего лаять, вечер на память, и наш вечный оффлайн,

Но звери не поймут ничего, вечно ломая.

Нечего лаять.

Будь крепче, малая.

Мы не изменим тут ничего,

Нечего лаять, вечер на память, и наш вечный оффлайн,

Но звери не поймут ничего, вечно ломая.

Нечего лаять.

Маған жағуға тыйым сал, ал жаз кейде сөніп қалады.

Жүрегі құлыптаулы, кеуденің бір жерінде.

Оған кіруге тырыспаңыз.

Иә, мен жоғарыға тырыстым

Шампан сияқты ашылатын Мәскеу.

Кептеліс жоқ.

Атақты, бір тиын емес, шығын - алға, есепте.

Мен өте көп қарыз болдым және қазір төлемдерімді төледім.

Шетінен шығасың, айлық айлық ф*к сияқты.

Мансап сатысында баспалдақпен төмен түседі.

Мен мұнаралар мен қоршаулардың арасында абдырап қалдым,

Ал бізде стерео бар болса, бір жерде тіпті Лиза Мона.

Олардың мерекесі естімейтін сияқты - апаттық сынақ,

Ал төбесі билікке тағы барады – картеж.

Мен бұлттарда қалықтадым, өтіріктің есіктерін итеріп жібердім,

Ал менің жүрегімнің ханымы ақымақ ойын.

Бұл қадамды қалдырыңыз және ол керемет түрде сөнеді,

Ал мен қателескенімді мойындайтын солақай емеспін.

Хор:

Мықты бол, кішкентайым.

Біз мұнда ештеңені өзгертпейміз

Үретін ештеңе жоқ, есте сақтау кеші және біздің мәңгілік оффлайнымыз,

Бірақ жануарлар ештеңе түсінбейді, мәңгілік бұзылады.

Айқайлайтын ештеңе жоқ.

Мықты бол, кішкентайым.

Біз мұнда ештеңені өзгертпейміз

Үретін ештеңе жоқ, есте сақтау кеші және біздің мәңгілік оффлайнымыз,

Бірақ жануарлар ештеңе түсінбейді, мәңгілік бұзылады.

Айқайлайтын ештеңе жоқ.

Бірақ мен тозаққа ұшпадым, Құдай маған жала жапты,

Ал маған түстердің керегі жоқ, мен сөз жүзінде Левитан сияқтымын (таңға дейін).

Ал жын менімен бірге ұшып, бұрандаға отырды.

Мысықтай арықпын, тұла бойым иненің ішінде жатыр дейсің бе?

Иә!

Жақынырақ, балақай.

Естісеңіз, ол бізді үнсіз тесіп өтеді.

Білесің бе, мен қоян туралы өлең жазбаймын.

Перденің артында бос, сені ол жерде жақсы көрмейсің.

Бұл ел адамдарды ұмытқанда не күтіп отыр?

Күн түнді сөндірді, жұлдыздар сөнді.

Қоғамның спираль жағына көз жасын төккені есіңізде ме?

Қарақшылық сирек, бірақ қорқынышты.

Пиранха филиалдарының бағыттары.

Оның үстіне шеті де, қалжыңы да жоқ.

Өліммен ойнау – атқыш.

Ескі қағида: шаршаған күшік шындықты әкеледі.

Мәскеу *ui астанасы нені біледі, Рейкьявик сияқты.

Ал қоқыс рөлінде мен қарсылық көрсеттім - шұңқырдағы қоян.

Тек найзағай соқпайды, тіпті пряник қанға себілген болса да.

Хор:

Мықты бол, кішкентайым.

Біз мұнда ештеңені өзгертпейміз

Үретін ештеңе жоқ, есте сақтау кеші және біздің мәңгілік оффлайнымыз,

Бірақ жануарлар ештеңе түсінбейді, мәңгілік бұзылады.

Айқайлайтын ештеңе жоқ.

Мықты бол, кішкентайым.

Біз мұнда ештеңені өзгертпейміз

Үретін ештеңе жоқ, есте сақтау кеші және біздің мәңгілік оффлайнымыз,

Бірақ жануарлар ештеңе түсінбейді, мәңгілік бұзылады.

Айқайлайтын ештеңе жоқ.