Autumn - sToa

Unbolt the wind to me!

Brag I with audacious pride.

But that first gust of him

Makes me stumble and shrink.

My barque is covered up With leaves and windfall-pears.

His heaven azures me And his earth is cushioning.

The warming of his wine

And the sighing of his fire,

His honeys bitterness

Are reviving me,

Expose me to the storms

And leave me to despair.

But once his cold will die

In my ardent embrace.

Маған желді босат!

Мен батыл мақтанышпен мақтанамын.

Бірақ оның алғашқы екпіні

Мені сүрініп, кішірейтеді.

Менің баркам жапырақтары мен сарқырамаларымен жабылған.

Оның аспаны мені нұрландырады, жері жастықтырады.

Оның шарапының жылынуы

Ал оның отының күрсінуі,

Оның балының ащылығы

Мені тірілтеді,

Мені дауыл                                                         

Мені үмітсіз қалдырыңыз.

Бірақ бір рет оның салқыны өледі

Менің жалынды құшағымда.