Distances - Novembre

This dreary darkened sky

In which I float benumbed

Into my Enola-gay filled with ambitions failed

And when it will collide with the towers of madness

I’ll fall off to the ground

Hope will flow out from my wounds

Some unfit dog shall spell a tear of grief

Far at east, by the silky way

The mirage of a forgotten town rescuse me

In storms religions lost and empty sanctuaries

I let my body being slowly buries along other fools

To the silence we belong

And the silence in this wilderness throve

The Via Crucis across the Dead Sea

Then caught in Samarkand bazaar dream

No, don’t search for me at North

Where the nonsense of my frienzied notes lead

As now I am the Czar

In sleep I spread my veils

As day is much too harsh to sail

While dream are bright and manifold

Бұл сұмдық қараңғы аспан

Мен қатты жүзіп келемін

Амбицияларға толы Энола-гейім сәтсіз аяқталды

Ол ақылсыздық мұнараларымен соқтығысқанда

Мен жерге құлаймын

Жараларымнан үміт ағады

Кейбір жарамсыз ит қайғының көз жасын айтады

Алыс шығыс, жібектей жол

Ұмытылған қаланың сағымы мені құтқарды

Дауылдарда діндер жоғалып, киелі орындар бос

Мен денемнің басқа ақымақтармен бірге баяу көмілуіне  рұқсат етемін

Тыныштыққа біз  тиесіліміз

Бұл шөл далада тыныштық

Өлі теңіз арқылы өтетін Via Crucis

Содан кейін Самарқанд базарында түс көрдім

Жоқ, мені солтүстіктен іздемеңіз

Менің қызықты жазбаларымның мағынасыздығы қайда апарады

Қазір мен патшамын

Ұйқыда жамылғыларымды жайдым

Күн                                                                                                                                                                                                                                         |

Ал арман жарқын және сан алуан