Herbstleyd - Nargaroth

Herbstleyd, Herbstleyd

Fahles Laub die Träne küßt

Sie fiel durch totes Fleysch

Schmerz gebar die Todessehnsucht

Der Zerfall im Herbst

Keine Welle schlägt das Wasser

Still geküßt vom Mondenscheyn

Rote Tränen sich vermischen

Mit dem toten Laub

Angst die Liebe hieß, ein Dolch

Aus Haß, nun in mei’m Herz tief schläft

Angst kreiert das Leyd, der Einsamkeit

Die den Zerfall begehrt

Leyd sei mein Begehr

Und tief im Herbst sey mir der Tod beschehrt

Хербстлейд, Хербстлейд

Бозғылт жапырақтар көз жасын сүйеді

Ол өлі флейштен құлап кетті

Ауру өлім тілегін тудырды

Күздің ыдырауы

Ешбір толқын суды соға алмайды

Монденшейн үнсіз сүйді

Қызыл жас араласады

Өлі жапырақтармен

Махаббат деген қорқыныш, қанжар

Жек көрушіліктен, енді жүрегімде терең ұйқыда

Қорқыныш жалғыздық лейдін жасайды

Шіріуді қалау

Лейд менің тілегім болсын

Ал терең күзде өліммен жарылқасын