Frühling - Nargaroth

Es klaget die Lerche ihr' Hoffnungssang

Der alte Schmerzen vergessen macht

Ich lausche in Tränen dem Frühlingsklang

Der Liebe nach tief-kühler Nacht

Der Krähen Klage dringt nicht an mein Ohr

Ich riß es aus meinem klagend' Gewissen

Ich mordete alle Schatten hinfort

Die einst mich in Abgründe rissen

Auch hab ich das blut-rost'ge Messer

Wohl unterm Kirschbaum vergraben

Und habe den Dämon der Rache

In meinen Träumen erschlagen

Auf daß es in seinen Wurzeln warm

Gleich ei’m toten Kinde schlafe

Und nicht erwecke ein alt — gestr’gen Harm

Mit dem ich die jung' Liebe strafe

Es fallen die Blüten der Kirschen

Wie weiße Tränen auf mich herab

Zum Zeichen als ob ich nun wäre

Erweckt aus dem Schlaf in feucht-kaltem Grab

Үміт жырын жоқтайды қарақұйрық

Бұл ескі ауруларды ұмытады

Көктемнің үнін көз жасыммен тыңдаймын

Терең, салқын түннен кейінгі махаббат

Қарғаның жоқтауы құлағыма жетпейді

Мен оны ар-ұжданымнан жұлып алдым

Мен барлық көлеңкелерді жойдым

Бұл бірде мені тұңғиыққа жыртып жіберді

Менде де қан тот басқан пышақ бар

Бәлкім, шие ағашының түбіне көмілген

Ал кекшіл жын бар

Түсімде өлтірілді

Тамырында жылы болсын

Өлген бала сияқты ұйықтаңыз

Қартты оятпа – кешегі зиян

Онымен мен жас махаббатты жазалаймын

Шие гүлдері түсіп жатыр

Маған ақ жас тамғандай

Белгі ретінде мен қазір сияқтымын

Суық, дымқыл молада ұйқыдан оянған