Ночь - Машина времени

Ночь — черная река, длиной на века.

Смотри, как эта река широка.

Если берега принять за рассвет,

То будто дальнего берега нет.

И переправа непроста,

И нет ни брода, ни моста,

Лишь только лодка в два весла.

Я утро берегу на том берегу,

Но до него я доплыть не могу.

Лодка в два весла меня бы спасла,

Вот только весла река унесла.

И нас несло в большой воде,

И нам не видно в темноте,

Что берега уже не те.

Түн – қара өзен, Ғасырлар ұзақ.

Мына өзеннің кеңдігін қараңызшы.

Жағалар таң атқанша алынса,

Алыс жаға жоқ сияқты.

Ал жолдан өту оңай емес

Мұнда өткел де, көпір де жоқ,

Тек екі ескекті қайық.

Мен таңды сол жағада жағалаймын,

Бірақ мен оған жүзе алмаймын.

Екі ескекті қайық мені құтқарар еді,

Бірақ өзен ескектерді алып кетті.

Бізді үлкен суға апарды,

Ал біз қараңғыда көре алмаймыз

Жағалаулар бұрынғыдай емес.