Lua Branca - Maria Bethânia

Oh, lua branca de fulgores e de encanto

Se é verdade que ao amor tu dás abrigo

Vem tirar dos olhos meus, o pranto

Ai, vem matar essa paixão que anda comigo

Ai, por quem és, desce do céu, ó lua branca

Essa amargura do meu peito, ó vem e arranca

Dá-me o luar da tua compaixão

Oh, vem, por Deus, iluminar meu coração

E quantas vezes, lá no céu, me aparecias

A brilhar em noite calma e constelada

A sua luz então me surpreendia

Ajoelhado junto aos pés da minha amada

Ela a chorar, a soluçar, cheia de pejo

Vinha em seus lábios me ofertar um doce beijo

Ela partiu, me abandonou assim

Oh, lua branca, por quem és, tem dó de mim!

О, нұр мен сиқырдың ақ айы

Махаббатқа пана беретінің рас болса

Кел, алшы көзімнен, жасымды

Әй, менімен бірге жүретін мына құмарлықты өлтір

Әй, кімсің, көктен түс, аппақ ай

Кеудемдегі мына ащы, кел, алып кет

Маған жанашырлығыңның ай сәулесін бер

Әй, құдай, жүрегімді нұрландыр

Сіз маған қанша рет көкте көріндіңіз

Тыныш және жұлдызды түнде жарқырап тұру

Сонда сенің нұрың мені таң қалдырды

Сүйіктімнің аяғына тізе бүгіп

Ол ұяттан жылайды, жылайды

Бұл маған ерніне тәтті поцелуй ұсынды

Ол кетіп қалды, мені осылай тастап кетті

Әй, ақ ай, кімсің, аяшы!