Bom Dia - Maria Bethânia

Amanheceu, que surpresa

Me reservava a tristeza

Nessa manhã muito fria

Houve algo de anormal

Tua voz habitual

Não ouvi dizer: «bom dia»

Teu travesseiro vazio

Provocou um arrepio

Levantei-me sem demora

E a ausência dos teus pertences

Me disse, não te convences

Paciência… Ela foi embora

Nem sequer no apartamento

Deixaste um eco, um alento

Da tua voz tão querida

Eu concluí num repente

Que o amor é simplesmente

O ridículo da vida

Num recurso derradeiro

Corri até o banheiro

Pra te encontrar… Que ironia

E que erro tu cometeste

Na toalha que esqueceste

Estava escrito: «bom dia»

Таңертең, қандай тосын сый

Мен қайғыны сақтап қалдым

Бұл өте суық таңертең

Бірдеңе болды

сенің әдеттегі дауысың

"Қайырлы таң" дегеніңізді естімедім

бос жастығың

Діріл тудырды

Мен кідіріссіз орнымнан тұрдым

Және заттарыңыздың болмауы

Айттым ғой, сен сенбейсің

Сабыр... Ол кетті

Тіпті пәтерде де емес

Жаңғырық, тыныс қалдырдың

Даусыңыз сондай қымбат

Мен кенеттен қорытынды жасадым

Бұл махаббат жай ғана

Өмірдің күлкілігі

Соңғы жағдайда

Мен жуынатын бөлмеге жүгірдім

Сізбен танысу... Қандай ирониялық

Сіз қандай қателік жібердіңіз

Сіз ұмытып кеткен орамалда

«Қайырлы таң» деп жазылған.