Pequeña - Luis Enrique

Pequeña el cielo se ha vestido de gris

La radio llora escucha dulce melodía sin sol

Que el viento toca baila

Baila sin decirme nada

Todo esto lo esperaba lo presentía, lo imaginaba

Pequeña mañana cuando salga el tren

Yo me quedare sentado en el anden sonando tu regreso

Amada mía, nunca me acostumbrare a verte lejos

Nononono

Nonono podre

Y ahora debo convencerme que yo

Podre sobrevivir vaya que mala situación

Porque me pasa a mí

Ahora que yo te quería

Ahora que yo me sentía el rey del mundo

El hombre mas feliz

Pequeña mañana cuando salga el tren

Yo me quedare sentado en el anden sonando tu regreso

Amada mía, nunca me acostumbrare a verte lejos

Nononono

Nonono podre

(Nononono)

Amada mía, nunca me acostumbrare a verte lejos

Nononono

Nonono podre pequeña

Pequeña nunca me acostumbrare

La noche cae sobre mi cara triste testigo de esta despedida cruel

Pequeña nunca me acostumbrare

Es tan difícil aceptar que este cariño que este amor que construimos se

derrumbe así

Pequeña nunca me acostumbrare

Si me dieras otra oportunidad cambiarías mi vida

Esta vida tan vacía desde hoy sin ti

Pequeña nunca me acostumbrare

Mañana cuando salga el tren en el irán los sueños que forjaste en mi

Pequeña nunca me acostumbrare

Aquí me quedare contemplando lo que fue

Lo que fue y no pudo ser

Pequeña nunca me acostumbrare

Ha ser el tío de tus hijos casi míos

No me acostumbrare

Pequeña nunca me acostumbrare

Porque tu primera vez fue mi primera vez

Y eso no puede volver

Pequeña nunca me acostumbrare

Que cobarde es el amor y que inútil mi destino que no te puede detener

Pequeña nunca me acostumbrare

Amada mía nunca me acostumbrare

Noooo

Кішкентай аспан сұр киінген

Радио жылайды, күнсіз тәтті әуен тыңдайды

Жел билейді

Маған ештеңе айтпай биле

Мен мұның бәрін күттім, сездім, елестеттім

Пойыз жөнелгенде таң

Мен платформада отырып, сенің қайтуыңды ойнаймын

Махаббатым, мен сені алыстан көруге ешқашан үйренбеймін

Жоқ жоқ жоқ

Мен істей алмаймын

Ал енді мен өзімді сендіруім керек

Мен қандай жаман жағдайдан аман шыға аламын

Неліктен бұл маған болып жатыр

Енді мен сені сүйдім

Енді мен өзімді әлемнің патшасы сияқты сезіндім

ең бақытты адам

Пойыз жөнелгенде таң

Мен платформада отырып, сенің қайтуыңды ойнаймын

Махаббатым, мен сені алыстан көруге ешқашан үйренбеймін

Жоқ жоқ жоқ

Мен істей алмаймын

(Жоқ, жоқ, жоқ)

Махаббатым, мен сені алыстан көруге ешқашан үйренбеймін

Жоқ жоқ жоқ

Жоқ, мен аз аламын

Балам, мен оған ешқашан үйренбеймін

Бұл қатыгез қоштасудың куәсі мұңды жүзіме түн түседі

Балам, мен оған ешқашан үйренбеймін

Біз құрған бұл сүйіспеншілікті қабылдау өте қиын

осылай құлау

Балам, мен оған ешқашан үйренбеймін

Маған тағы бір мүмкіндік берсең өмірімді өзгертер едің

Сенсіз бүгіннен бұл өмір бос

Балам, мен оған ешқашан үйренбеймін

Ертең пойыз кеткенде сен мендегі армандарың кетеді

Балам, мен оған ешқашан үйренбеймін

Мұнда мен не болғанын ойлауды жалғастырамын

Не болды және не болуы мүмкін емес

Балам, мен оған ешқашан үйренбеймін

Ол менің дерлік балаларыңыздың ағасы болуы керек

Мен оған үйренбеймін

Балам, мен оған ешқашан үйренбеймін

Себебі сенің бірінші кездесуің менің бірінші рет болғаным еді

Және бұл қайта оралмайды

Балам, мен оған ешқашан үйренбеймін

Махаббат қандай қорқақ және сені тоқтата алмайтын менің тағдырым қандай пайдасыз

Балам, мен оған ешқашан үйренбеймін

Махаббатым, мен оған ешқашан үйренбеймін

Жооо