Schmerz - Kirlian Camera

Padre mio raccomando lo spirito mio nelle tue mani

E così dicendo lo spirito uscì fuori dal corpo

E rimase col capo chinato e sul petto

Oh, com’era l’anima della madre allora

Quando lo suo figliuolo vedea con tanta pena venir meno

E gridare e piangere e morire

Dhé, or che faceva allora la Maddalena sua fidele e diletta discepola

E che faceva san Giovanni, il quale era amato da lui sopra tutti gli altri

E che facevano l’altre due sorelle, e che podevano elle fare

Parte sì tutta la gente e rimane la tristissima madre sua

Con quelle altre quattro persone che dette sono

Porsi a sedere a lato alla croce

E contemplano suo diletto figliolo

E piangeva e lacrimava senza rimedio ognuno

Guardavan le ferite delle mani e dilli piedi e del labbro

Ora all’una ed ora all’altra

E il volto e il capo

E vedeva le punture degli spilli

La barba divelta

E la faccia brutta di sputo e di sangue

E guardando e piangendo non si potea saziare

Әке, мен өз рухымды сенің қолыңа тапсырамын

Осылайша рух денеден шықты

Ол басын еңкейтіп, кеудесінде қалды

Әй, ол кезде ананың жаны қандай еді

Баласы мұндай ауыртпалықты көргенде есінен танып қалады

Ал айғайлап, жылап, өл

Енді оның адал әрі сүйікті шәкірті Магдалина не істеді?

Ал оны бәрінен де жақсы көретін Әулие Джон не істеді

Ал қалған екі апа не істеді, не істей алды

Иә, барлық адамдар кетіп, оның өте қайғылы анасы қалады

Өздерін айтқан басқа төрт адаммен

Кресттің жанына отырыңыз

Және олар оның сүйікті ұлы туралы ойлайды

Әрі ешбір шарасыз жылап, жылады

Қол-аяғы мен ерініндегі жараларды қарады

Енді біреуіне, енді екіншісіне

Және бет пен бас

Және ол тырнақтарды көрді

Сақал жыртылған

Ал беті түкіріп, қанға боялған

Ал қарап, жылауға көңілі толмады