Trenches - John Mayall, The Bluesbreakers

In the middle of summer nineteen fourteen

The young men of Europe all in their prime

Ahead lay the horrors of a world insane

It haunts me now to think about that time

One assassination leads to a clash of nations

Everybody talkin' war, a country worth fighting for

But how was anyone to know that hell was in store

Sign a dotted line and give a man a gun

Don’t worry boys, you’ll all be home by Christmas

But little by little the lights were going out

And heading for the front line the men were listless

Wondering in the rain will they ever see home again

Slaughter is about to start, best friends are blown apart

Never been a bloodier war in memory before

Shelling day and night driving men insane

Screams of the dying in no man’s land

Nowhere to run from the gas attacks

And everywhere you turn there’s another blind man

Losing life and limb, gangrene and rot set in

Weapons out to kill and maim, the boys are cryn' out in pain

Never be the same again, never see an end

If you ever get to France see the poppies in the fields

Just think about the red of the blood of heroes

Who died in the fury of battle day and night

The carnage of war all around when the sun rose

All the mud and rain, machine gun fire again

Never gonna leave that trench, wallow in the mud ad stench

Dyin' on a stretcher bench, time to say goodbye

A generation lost, four deadly years

Families left behind to a life of grieving

Ten million graves to be left untended

Nothing anymore left to believe in

Bodies ripped and torn long before I was born

But all those fine young men, never see their like again

I can vividly recall the pain down through the years

Жаздың ортасында он тоғыз он төрт

Еуропаның жас жігіттері барлығында

Алда ессіз дүниенің сұмдығы күтіп тұр

Қазір сол кезді ойлаудың өзі қиналады

Бір өлтіру халықтардың қақтығысына әкеледі

Барлығы соғыс, ол үшін күресуге тұрарлық ел туралы айтады

Бірақ тозақ барын кім білсін

Нүктелі сызыққа қол қойып, адамға мылтық беріңіз

Балалар, уайымдамаңыздар, бәріңіз Рождествода үйде боласыз

Бірақ шамдар бірте-бірте сөніп жатты

Ал алдыңғы шепке қарай бет алған ерлер селқос болды

Жаңбырда олар үйді қайтадан көретін бе деп таң қалады

Сою басталады, ең жақсы достардан тұрады

Бұрын-соңды жадында сондай қанды соғыс болған емес

Күндіз-түні оқ ату ерлерді жынды етеді

Ешбір жерде өліп жатқандардың айқайы

Газ шабуылдарынан қашатын жер жоқ

Қайда бұрылсаңыз да тағы бір соқыр адам бар

Өмір мен аяқ-қолды жоғалту, гангрена мен шірік пайда болды

Өлтіру және жарақаттау үшін қару бар, балалар ауырып жылайды

Ешқашан                              

Егер сіз Францияға барсаңыз, өрістердегі көкнәрді қараңыз

Батырлардың қанының қызылы туралы ойланыңыз

Күндіз-түні шайқастың қаһарында өлген

Күн шыққанда жан-жағындағы соғыс қырғыны

Барлық лай мен жаңбыр, пулемет қайтадан атылды

Ешқашан бұл траншеядан кетпеймін, лас иіске батып кетемін

Зембілдегі орындықта өліп жатырмын, қоштасатын кез

Жоғалған ұрпақ, өліммен аяқталатын төрт жыл

Артында қайғылы өмір қалыпты отбасылар

Он миллион бейіт қараусыз қалдырылады

Енді сенетін  ештеңе қалмады

Денелер мен туылмай тұрып-ақ жыртылып, жыртылған

Бірақ сол жақсы жігіттердің бәрі енді ешқашан мұндайды көрмейді

Мен жылдар бойы азапты еске аламын