Pencere - Hayki

Bazen sevindirip bazen üzer

Bazen de kaşlarını çatmış bir kadın kadar güzel

Daralan sokaklarda yer etmiş bi' hüzün

Fakat bu caddeler ağlayan bir kadın kadar güzel

Şimdi şarkılar da başlamıştır Kadıköy'de kesin

Akşam işten çıkıp bi’kaç kadeh, martılarla gezip

Sahilde hatıra, masmavi bir resim

Düşüp sızarsam uyandırır dalgaların sesi

İstanbul;

mutluluğun tatlı mücadelesi

Ve bir kadın, kavgalarım, derdim ve çaresi

Ve maalesef bu şehir bütün bitişlerin başı

Olsun, imkânsız değil, yok ki başarmanın yaşı

Beni hayallere taşıyan bu kenti bırakmam

Nasılsa aynı denizde boğuluruz yaşasak da ayrı hayatlar

İmkânsız değil, iste yeter

Çünkü İstanbul ağlayan bir kadın kadar güzel

Neden kimse camdan bakmaz?

Neden artık ışık yakmaz?

Kuşlar bile «ötmem» derse

Kim yol keser çiçeklerle?

Neden kimse camdan bakmaz?

Neden artık ışık yakmaz?

Kuşlar bile «ötmem» derse

Kim yol keser çiçeklerle?

Serin bi' sabah günü

Sıcak bi' yağmur ardı toprak kokan şehir

Bu da vazgeçilir değil

İskeleden seyredersem bi' gün kalkan vapurları

Düşün neden böyle dargın bize Haydarpaşa Garı

Fenerbahçe, Kalamış, Üsküdar ve Moda

Nerem varsa kanamış, hissederdi o da

Her gün tüten bacam tıkalıydı, sobalıydı odam

Kadın, içinde büyüdüğün evin adıydı adın

Şimdi balıklar da yüzüp gitti hatıralar gibi

Belki bundan yiyor martılar da simit (hıh)

Deniz kenarında deniz, tren yollarında tren yok

Yıkılmış istasyon, mavi gözlü dedem yok

Korkutan bir telaş, şimdi İstanbul da gülmüyo'

İstanbul da gülmüyo, hem kalabalık hem kimse yok

İmkânsız değil, iste yeter

Çünkü İstanbul ağlayan bir kadın kadar güzel

Neden kimse camdan bakmaz?

Neden artık ışık yakmaz?

Kuşlar bile «ötmem» derse

Kim yol keser çiçeklerle?

Neden kimse camdan bakmaz?

Neden artık ışık yakmaz?

Kuşlar bile «ötmem» derse

Kim yol keser çiçeklerle?

Neden kimse camdan bakmaz?

Neden artık ışık yakmaz?

Kuşlar bile «ötmem» derse

Kim yol keser çiçeklerle?

Neden kimse camdan bakmaz?

Neden artık ışık yakmaz?

Kuşlar bile «ötmem» derse

Kim yol keser çiçeklerle?

Бірде қуанып, бірде мұңды

Кейде қабағы түйілген әйелдей сұлу

Тарылатын көшелердегі мұң

Бірақ бұл көшелер жылап тұрған әйел сияқты әдемі

Енді әндер Кадыкөйде басталды

Кешке, жұмыстан кейін, бірнеше стақан, шағалалармен бірге

Жағажайдағы кәдесый, көк сурет

Мен құлап, ағып кетсем, толқынның дыбысы мені оятады

Стамбул;

бақыттың тәтті күресі

Ал әйел, менің ұрыстарым, менің проблемам және оның емі

Өкінішке орай, бұл қала барлық аяқталулардың басы.

Жарайды, мүмкін емес емес, жетістікке жетудің жасы жоқ

Мені арманға жетелейтін бұл қаладан кетпеймін

Әйтеуір бөлек өмір сүрсек те, бір теңізге батып кетеміз

Бұл мүмкін емес, тек сұраңыз

Өйткені Ыстамбұл жылап тұрған әйел сияқты әдемі

Неге ешкім терезеге қарамайды?

Неліктен ол енді жанбайды?

Құстар «Мен ән салмаймын» десе де

Гүлмен жолды кім кеседі?

Неге ешкім терезеге қарамайды?

Неліктен ол енді жанбайды?

Құстар «Мен ән салмаймын» десе де

Гүлмен жолды кім кеседі?

таңғы салқын күн

Ыстық жаңбырдан кейін жер иісі аңқып тұрған қала

Бұл да таптырмас нәрсе емес

Пристаннан қарап отырсам, бір күні паромдар кетеді.

Хайдарпаша станциясының бізді неге ренжіткенін ойлап көріңізші

Фенербахче, Каламыш, Үскүдар және Мода

Қай жерде қан кетсем де, ол да сезетін

Темекі шегетін мұржасы күнде бітеліп қалды, бөлмемде пеш бар

Әйел, сенің атың сен өскен үйдің аты еді

Енді балықтар естелік сияқты жүзіп кетті

Бұны шағалалар да жейтін шығар.

Теңіз жағасында, пойыз жолдарында пойыздар жүрмейді

Күйреген бекет, көк көз ата жоқ

Қорқынышты асқын, қазір Ыстамбұл да күлмейді.

Ыстамбұл күлмейді, адам көп, ешкім жоқ

Бұл мүмкін емес, тек сұраңыз

Өйткені Ыстамбұл жылап тұрған әйел сияқты әдемі

Неге ешкім терезеге қарамайды?

Неліктен ол енді жанбайды?

Құстар «Мен ән салмаймын» десе де

Гүлмен жолды кім кеседі?

Неге ешкім терезеге қарамайды?

Неліктен ол енді жанбайды?

Құстар «Мен ән салмаймын» десе де

Гүлмен жолды кім кеседі?

Неге ешкім терезеге қарамайды?

Неліктен ол енді жанбайды?

Құстар «Мен ән салмаймын» десе де

Гүлмен жолды кім кеседі?

Неге ешкім терезеге қарамайды?

Неліктен ол енді жанбайды?

Құстар «Мен ән салмаймын» десе де

Гүлмен жолды кім кеседі?