Город-Рассвет - Город 312

Ночь сменила солнце луной,

Раскинув звезды рукой,

И город смыло ночной волной.

Мне давно хотелось сюда,

Хотелось как никогда,

И вот он, город, опять со мной.

Город-закат, город-рассвет.

Делаю шаг и вижу твой след.

Всё будет так тысячи лет,

Город-закат, город-рассвет.

Здесь всё так же, как и тогда,

Другие есть города —

Но сердце только сюда зовёт.

Жаль, что я к тебе не вернусь,

Моя привычная грусть,

Мой город, где меня детство ждёт.

Город-закат, город-рассвет.

Делаю шаг и вижу твой след.

Всё будет так тысячи лет,

Город-закат, город-рассвет.

Түн күнді айға ауыстырды,

Жұлдыздарды қолыңызбен таратып,

Ал түнгі толқын қаланы шайып кеткен.

Мен көптен бері осында келгім келді

Бұрын болмағандай қалаған

Міне, қала тағы да менімен бірге.

Қала-күн батуы, қала-таң.

Мен қадам басып, ізіңді көремін.

Мыңдаған жылдар бойы бәрі осылай болады

Қала-күн батуы, қала-таң.

Мұнда бәрі сол кездегідей.

Басқа қалалар бар

Бірақ жүрек тек осында шақырады.

Саған қайтып келмейтінім өкінішті,

Менің әдеттегі мұңым

Мені балалық шағым күтіп тұрған қалам.

Қала-күн батуы, қала-таң.

Мен қадам басып, ізіңді көремін.

Мыңдаған жылдар бойы бәрі осылай болады

Қала-күн батуы, қала-таң.