Боль навсегда - Фактор 2

А за окном проходит время, и бегут года,

И не исчезнет боль, оставшись навсегда.

Я верю в то, что мертвый город нас с тобой поймет,

И солнце вновь зайдет, вновь зайдет.

Ты сидишь у кровати, где тихо спит твоя дочь.

В мертвом городе властвует ночь.

Рождаются молитвы, оглушая тишину,

Бесполезно растворяясь из последних сил уходит в пустоту.

Да, ведь уже не в первый раз побои на руках.

Да, признайся, в тебе живет страх.

Морально уничтожена и ограничена в правах,

Как раба деспота, держащего тебя в своих руках,

Который редко, но приходит в доску пьяный домой

И радует без разговоров, вас своей тяжелой рукой

На постой делает из хаты проходной двор.

Собутыльники, шалавы, криминальные забавы

Переходят в разбой, и невозможно описать,

Что происходит сейчас с тобой.

Привычное дело для ментов посадить на пару суток

Твоего супруга и его кентов …

Припев (Два раза):

А за окном проходит время, и бегут года,

И не исчезнет боль, оставшись навсегда.

Я верю в то, что мертвый город нас с тобой поймет,

И солнце вновь зайдет, вновь зайдет.

Тучи затянули небо, что будет дальше?

Повышается температура тела,

А менты опять шьют новое дело.

Пока он сидел, дочь уже повзрослела

И сумела оценить серьезность ситуации.

Мать постоянно читала ей нотации

И не давала отца опустить лицом в грязь,

Несмотря на то, что он мразь.

Утром по дороге в школу, как обычно,

Холодный ветер, прохожие смотрят безразлично,

И в этой серой осенней картине

Ты почувствовала что-то родное в мимо проходящем мужчине.

Учебный день прошел успешно,

Спеша домой закинула ты в сумку учебники небрежно.

Дома дверь была открыта и, переступив порог, ты увидела

Избитую мать, лежащую у твоих ног…

Припев (Четыре раза):

А за окном проходит время и бегут года,

И не исчезнет боль, оставшись навсегда.

Я верю в то, что мертвый город нас с тобой поймет,

И солнце вновь зайдет, вновь зайдет.

Терезенің сыртында уақыт өтіп, жылдар өтеді,

Ал ауырсыну жойылмайды, мәңгі қалады.

Өлі қала сені де, мені де түсінеді деп сенемін,

Ал күн қайтадан батады, қайтадан батады.

Сіз қызыңыз тыныш ұйықтап жатқан кереуеттің жанында отырсыз.

Өлі қалада түн орнады.

Дұғалар туады, саңырау үнсіздік

Соңғы күштерден пайдасыз ериді, ол бос жерге кетеді.

Иә, менің қолымнан ұрып-соғуым бірінші рет емес.

Иә, мойындаңыз, қорқыныш сізде өмір сүреді.

Моральдық тұрғыдан жойылған және құқықтары шектелген,

Сені қолында ұстаған деспоттың құлы сияқты

Кім сирек, бірақ тақтаға мас болып келеді

Әңгімесіз, ауыр қолымен сені қуантады

Күту үшін ол саятшылықтан өткел аула жасайды.

Ішімдік ішетін достар, жезөкшелер, қылмыстық қызық

Олар тонауға айналады, оны сипаттау мүмкін емес,

Енді саған не болып жатыр.

Полицейлердің оларды бір-екі күнге түрмеге жабуы кәдімгі нәрсе

Сіздің жұбайыңыз және оның кенттері...

Хор (екі рет):

Терезенің сыртында уақыт өтіп, жылдар өтеді,

Ал ауырсыну жойылмайды, мәңгі қалады.

Өлі қала сені де, мені де түсінеді деп сенемін,

Ал күн қайтадан батады, қайтадан батады.

Аспанды бұлт басып қалды, ары қарай не болады?

Дене қызуы көтеріледі

Ал полицейлер қайтадан жаңа кәсіп тігуде.

Ол отырғанда қызы жетіліп үлгерген

Және ол жағдайдың ауырлығын бағалай алды.

Анасы оған үнемі дәріс оқыды

Әкесінің бетін балшыққа батырмады,

Өзі тентек болғанымен.

Әдеттегідей таңертең мектепке бара жатқанда,

Суық жел, өтіп бара жатқандар бейжай қарайды,

Ал мына сұр күзгі суретте

Сіз өтіп бара жатқан адамда таныс нәрсені сездіңіз.

Мектеп күні жақсы өтті

Үйге асығып бара жатып, оқулықтарыңды сөмкеңе абайсызда лақтырып жібердің.

Үйде есік ашық, табалдырығын аттаған соң көрдіңіз

Аяғыңда жатқан таяқ жеген ана...

Хор (төрт рет):

Ал терезенің сыртында уақыт өтіп, жылдар өтеді,

Ал ауырсыну жойылмайды, мәңгі қалады.

Өлі қала сені де, мені де түсінеді деп сенемін,

Ал күн қайтадан батады, қайтадан батады.