Chapter V - Estatic Fear

Many a weary night endured

Since the utter charm of joy has pured

My unquiet dreams, my misery

How sweat if I could share with thee

Unable to endure it’s smile

Which kindly eased my sombre veil

I frightened turned my burdened head

And hid in slumbers shade instead

But lifted from my mournful rest

Was I by thee nocturnal guest

When though did vow to suffocate

My tranquil dreams in thrones bed

You spoke to me with loathed glow

And thus have though not kept thy vow

For when thy shadow sprang on me

I closed my eyes in ecstasy

Талай шаршаған түндер өтті

Қуаныштың керемет сүйкімділігі тазартылғаннан бері

Тынышсыз армандарым, менің  қасіретім

Егер мен сізбен бөлісе алсам, тер

Күлкіге шыдай алмай

Бұл менің күңгірт жамылғымды жеңілдетті

Мен қорқып басымды бұрдым

Оның орнына ұйқылардың көлеңкесіне тығылды

Бірақ менің қайғылы демалысымнан шықтым

Мен түнгі қонағың болдым ба?

Тұншығып қалуға ант бергенде

Тақтар төсегіндегі тыныш армандарым

Сіз менімен  жиіреніп  сөйледіңіз

Осылайша антыңды орындамадың

Сенің көлеңкең маған шашылғанда

Мен көзімді  жәм жамдым     экстаз