Teletema - Erasmo Carlos

Rumo, estrada turva, sou despedida

Por entre lenços brancos de partida

Em cada curva sem ter você vou mais só

Corro rompendo laços, abraços, beijos

Em cada passo é você quem vejo

No tele-espaço pousado em cores no além

Brando, corpo celeste, meta metade

Meu santuário, minha eternidade

Iluminando o meu caminho e fim

Dando a incerteza tão passageira

Nós viveremos uma vida inteira

Eternamente, somente os dois mais ninguém

Eu vou de sol a sol

Desfeito em cor, refeito em som

Perfeito em tanto amor

Қара жол, лай, Мен жұмыстан шықтым

Басынан ақ орамалдың арасында

Сенсіз әр қисыққа мен жалғыз барамын

Мен байланыстарды үзіп, құшақтап, сүйемін

Әр қадамда мен көретін адам сенсің

Телекеңістікте түстердің арғы жағында қонды

Брэндон, аспан денесі, мета жартысы

Киелі мекенім, мәңгілігім

Менің жолымды және соңымды жарықтандыру

Соншалықты өткінші белгісіздік беру

Біз өмір бойы өмір сүреміз

Мәңгілік, тек екеуі және басқа ешкім емес

Мен күннен күнге барамын

Түстермен бөлшектеледі, дыбыс түседі

Сонша махаббатта мінсіз