Abiola - Ellis Paul

In a far and distant country,

Lived a strange and a fearsome beast

They said he killed the farmers' cattle

And laid waste to the farmers' fields,

Laid waste to the farmers' fields

So the King sent out his criers

And they roamed from town to town

Pledging a plot of land and his daughter’s hand

To him who laid the Monster down,

To him who laid the Monster down

La la la la li da da

La la la la la la la la la la

Now Abiola, the shepard’s daughter,

Hadn’t heard of the King’s decree

She never paid much heed to rumors

And she headed out into the fields,

She headed out into the fields

When she came across the creature,

She could not believe her eyes

Cause out of all the things she had ever seen

She’d never seen a monster cry,

Seen a monster cry

The Monster said to the young girl

I never did those evil deeds

But the King has tried to blame me

And no one dares to not believe,

No one dares to not believe"

He wants the pastures for his horses

He wants the orchards for his thieves

And if the farmers come to fear me

Then the King gets what he needs,

Yea, the King gets what he needs

La la la la li da da

La la la la la la la la la la

Abiola said to the Monster,

«We are going into town

And till then we’ll cry

From the rooftops high

And we’ll spread the truth around,

Yea, we’ll spread the truth around»

Well, the children all believed them

But the grownups took their time

To break their fear

Though it was clear

That the fearsome beast was kind,

Oh, the fearsome beast as kind

Then the people stormed the castle

And they drove the old King out

And for her bravery, truth, and kindness,

They gave Abi the crown,

Yea, they gave Abiola the crown

La la la la li da da

La la la la la la la la la la

Алыс   елде 

Біртүрлі және қорқынышты аң өмір сүрді

Олар оның фермерлердің малын өлтіргенін айтты

Диқандардың егіс алқаптарын бос қалдырды,

Диқандардың егіс алқаптарын бос қалдырды

Осылайша патша айқайларын жіберді

Олар қаладан қалаға жүрді

Жер учаскесін және қызының қолын кепілге беру

Құбыжықты жерге қойған адамға,

Құбыжықты жерге қойған адамға

Ла ла ла ла ла ли да да

Ла ла ла ла ла ла ла ла ла ла ла ла

Енді Абиола, қойшының қызы,

Патша жарлығы туралы естіген жоқпын

Ол қауесеттерге ешқашан мән бермеген

Ол далаға шықты,

Ол далаға шықты

Ол тіршілік иесіне тап болғанда,

Ол өз көзіне өзі сенбеді

Ол бұрын-соңды көрген нәрселердің барлығынан

Ол ешқашан құбыжықтың жылағанын көрмеген,

Құбыжықтың жылағанын көрдім

— деді құбыжық жас қызға

Мен ол жамандықтарды ешқашан жасаған емеспін

Бірақ патша мені кінәлауға тырысты

Ешкім сенбеуге батылы бармайды,

Ешкім сенбеуге батылы бармайды»

Ол жылқылары үшін жайылымдарды қалайды

Ол ұрыларына бақшаларды алғысы келеді

Ал егер фермерлер меннен қорқатын болса

Сонда патша өзіне қажет нәрсені алады,

Иә, патша өзіне қажет нәрсені алады

Ла ла ла ла ла ли да да

Ла ла ла ла ла ла ла ла ла ла ла ла

Абиола құбыжық қа:

«Біз қалаға барамыз

Ал оған дейін жылаймыз

Биік төбелерден

Біз шындықты айналамызға таратамыз,

Иә, біз шындықты таратамыз»

Балалардың бәрі оларға сенді

Бірақ үлкендер уақыттарын алды

Қорқыныштарын бұзу

Бұл анық болғанымен

Қорқынышты аңның мейірімді болғаны,

О, қорқынышты аң

Содан кейін адамдар қамалға шабуыл жасады

Олар қарт патшаны қуып шықты

Оның батылдығы, шындығы мен мейірімділігі үшін,

Олар Әбиге тәж берді,

Иә, олар Абиолаға тәж берді

Ла ла ла ла ла ли да да

Ла ла ла ла ла ла ла ла ла ла ла ла