Windmühlen - Chakuza

Was sie gesagt haben, war gelogen, war alles Dreck

Hab mir den letzten Zahn gezogen und warf ihn dann weg

Warf ihn ins Meer, wo ihn die Fische geschluckt hab’n

Nun ist alles in Butter, kein bisschen Druck da — ein Wunder?

Nein, das ist keins ich ziehe los, ich flüchte

So viel los, so viel komische Gerüchte, alles geht bloß in die Brüche

Hier riecht’s nach Koks statt nach Honig und Nüssen wie in Omas Küche

Und schon auf dem Weg nach oben dacht ich: «Oh, verflucht

Das wird kein hoher Flug, der Boden ruft, Großstadtblues»

Ungewohnt, dass es mal dunkel, dann hell ist

Ich renn rum, stummer Held — der Hutmacher von Alice

All das abzuwaschen, ist nicht einfach, aber tu es

Ab unter die Dusche, in den Abfluss mit der schwarzen Tusche

Denn ich kann mich noch bis heute erinnern

Sie versprachen mir das Blaue vom Himmel, kreuzten die Finger

Ich war immer kurz davor aus der Stadt zu fliehen

Kein falsches Lachen, nie wieder Theater spielen

Lass alles hängen, endlich wieder wie ein Kind fühlen

Nie wieder kämpfen gegen Windmühlen

Damals sagte ich: «Hallo Welt, das bin ich.»

Jetzt denk ich: «Meine Fresse, falsche Adresse erwischt.»

Gefällt mir nicht, doch ich bleibe, ja was soll’s?

Meine Freiheit, mein Reichtum, mein geheimer Schatz aus Gold

Bittere Tränen, bitterer Schnaps

Keine Schulter da zum anlehnen, ich nehm nicht mal die von Paps

Alles zig mal verpatzt, aber Stop, Schluß jetzt

Ein Shot Wodka Puschkin in ein trockenes Flußbett

Ich helf mir selbst, schalte meinen Kopf aus

Ich hab da so 'nen Knopf da steht On and Off drauf

Und knack mein Sparschwein, Jippie, Leute, nach vorn geht’s

Frieden gefunden, wieder Spielzeug in den Cornflakes

Manchmal lauf ich hier auf glühenden Kohlen

Mal glaub ich, ich erfrier, es ist kühl, doch fühle mich wohl

Verwüste meine Wohnung, dann schlafen gehen draußen

Es ist laut, Schafe zählen — tausend

20 Jahre, voll Hass und enttäuscht

Aber halt alles neu bevor das Fass überläuft

Ich werd’s ein allerletztes Mal riskieren

Mit aller Kraft um mich schlagen wie ein verletztes Tier

Und so heftig, dass sie später mal Geschichten erzählen

Mein Gesicht vor sich sehen, ich lass das Licht an, wenn ich gehe

Ich bin verschwunden, nicht mehr hier, ich bin weg

Und was am anderen Ende des Tunnels passiert, intressiert mich einen Dreck

Айтқандары өтірік, бәрі ақымақ

Соңғы тісімді жұлып алып, лақтырып жібердім

Оны теңізге лақтырып жіберді, сонда балық оны жұтып қойды

Қазір бәрі сары майда, аздап қысым емес - ғажайып па?

Жоқ, олай емес, мен кетемін, қашамын

Қаншама күлкілі қауесеттер болып жатыр, бәрі жайдан-жай құлады

Мұнда әжейдің ас үйіндегідей бал мен жаңғақтың орнына кокс иісі шығады

Жолда мен ойладым: «О, қарғыс атсын

Бұл жоғары рейс болмайды, жер шақырады, үлкен қала блюзі»

Қараңғы, содан кейін жарық болуы ерекше

Мен жүгіріп келемін, мылқау батыр - Алисадан шыққан Ақылды қалпақ

Барлығын жуу оңай емес, бірақ мұны жасаңыз

Душ астында, қара сиямен ағызып жіберіңіз

Өйткені әлі күнге дейін есімде

Олар маған айға уәде берді, саусақтарын айқастырды

Мен үнемі қаладан қашудың алдында тұратынмын

Өтірік күлкі болмайды, енді ешқашан театр ойнамаңыз

Барлығын тастаңыз, ақырында қайтадан бала сияқты сезініңіз

Енді жел диірмендерімен күресуге болмайды

Сол кезде мен: «Сәлем әлем, бұл менмін» дедім.

Қазір ойлап отырмын: «Менің бетім, адресті дұрыс тауып алған жоқпын».

Маған ұнамайды, бірақ мен қала беремін, иә, не керегі бар?

Еркіндігім, байлығым, құпия қазынам алтыным

Ащы көз жас, ащы ішімдік

Сүйенетін иығым жоқ, мен әкемдікін де алмаймын

Барлығы бірнеше рет бұзылды, бірақ тоқтаңыз, мұның соңы

Құрғақ өзен төсегіндегі Пушкин арақ

Мен өзіме көмектесемін, басымды өшіремін

Менде «Қосу» және «Өшірулі» түймесі бар

Ал менің қоржынымды жарып жіберіңдерші, балалар, алға қарай жүрейік

Жүгері үлпектерінен тыныштық, ойыншықтар табылды

Кейде мен мұнда ыстық көмірмен жүремін

Кейде мен тоңып өлемін деп ойлаймын, бұл керемет, бірақ өзімді жақсы сезінемін

Менің пәтерімді бүлдір, сосын сыртта ұйықта

Қой санап, шулы

20 жыл, жек көрушілік пен көңілсіздікке толы

Бірақ түйе асып кетпей тұрғанда жаңаның бәрін тоқтат

Мен оны соңғы рет тәуекел етемін

Жараланған жануардай бар күшіммен ұрып-соғу

Және соншалықты қарқынды, олар кейінірек әңгімелер айтады

Жүзімді көріп, кетерде жарықты қалдырамын

Мен кеттім, енді мұнда емес, мен кеттім

Мен туннельдің арғы жағында не болатынына мән бермеймін