Tu manques - Carole Fredericks, Jean-Jacques Goldman, Michael Jones

Y a des qualités de silence

Comme des étoffes ou le bois

Des profonds, des courts, des immenses

Des que l’on entend presque pas

Coule la pluie, cheveux et veste

Mouille ce qui ne pleure pas

Marcher le long de rues désertes

Où tu me manques pas à pas

Tu manques, si tu savais

Tu manques tant

Plus que je ne l’aurai supposé

Moi qui ne tient pas même au vent

Prendre un taxi, tourner des pages

Féliciter, battre des mains

Faire et puis refaire ses bagages

Comment allez-vous?

à demain

On apprend tout de ses souffrances

Moi, j’ai su deux choses, après toi:

Le pire est au bout de l’absence

Je suis plus vivant que je crois

Tu manques, si tu savais

Infiniment, tout doucement

Plus que je ne me manque jamais

Quand je me perds de temps en temps

Danger, dit-on, la lune est pleine

Est-elle vide aussi parfois?

Invisible, à qui manquerait-elle?

Peut-être à d’autres, pas à moi

Tu manques, si tu savais

Tu manques drôlement

Tu m’manques

Үнсіздіктің қасиеттері бар

Маталар немесе ағаш сияқты

Терең, қысқа, орасан зор

Оны біз әрең естиміз

Жаңбырды, шашты және күртешені іске қосыңыз

Ылғал, жыламайды

Бос көшелермен жүріңіз

Қадам сайын сені сағынатын жерім

Сағындым, білсең

сені қатты сағындым

Мен болжағанымнан да көп

Желге де шыдамайтын мен

Таксиге отырыңыз, беттерді аударыңыз

Құттықтау, қол соғу

Орау, содан кейін қайта орау

Қалайсыз?

Ертең кездесеміз

Біз оның азаптарынан бәрін үйренеміз

Мен сенен кейін екі нәрсені білдім:

Ең жаманы – жоқтан кейінгі

Мен ойлағаннан да тірімін

Сағындым, білсең

Шексіз, баяу

Мен сағынғанымнан да көп

Мен анда-санда адасып қалғанда

Қауіпті, ай толды дейді

Ол да кейде бос бола ма?

Көрінбейтін, оны кім сағынады?

Мүмкін маған емес, басқаларға

Сағындым, білсең

сені қатты сағындым

Мен сені сағындым