The Devil and Billy Markham - Bobby Bare

The Devil walked into Linebaugh’s on a rainy Nashville night

While the lost souls sat and sipped their soup in the sickly neon light.

And the Devil, he looked around the room, then got down on his knees.

He says, «Is there one among you scum who’ll roll the dice with me?»

Well, Red, he just strums his guitar, pretending not to hear.

And Eddie, he just looks away and sips on his beer.

Vince, he says, «Not me, I’ll pass, I’ve had my share of Hell»

And kept scribbling on a napkin, some song she’s thought would sell.

Ronnie just kept whisperin' low to the snuff queen clutching his sleeve,

And somebody coughed, and the Devil scoffed, and turned on his heels to leave.

«Hold on,"says a voice from the back of the room. «'fore you walk out that door.

If you’re lookin' for some action, friend, well, I’ve rolled them dice before.»

And there stood Billy Markham, he’s been on the scene for years,

Singin' all them raunchy songs that the town didn’t want to hear.

He’d been cut and bled a thousand times, and his eyes were wise and sad,

All his songs were the songs of the street, and all his luck was bad.

«I know you,"says Billy Markham, «from many a dark and funky place,

But you always spoke in a different voice and wore a different face.

Me, I’ve gambled here on Music Row with hustlers and with whores,

And, Hell, I ain’t afraid to roll them devilish dice of yours.»

«Well, then, get down,"says the Devil"just as if you was gonna pray,

And take these dice in your luckless hand and I’ll tell you how this game is

played.

You get one roll and you bet your soul and if you roll thirteen you win,

And all the joys of flesh and gold are yours to touch and spend.

But if that thirteen don’t come up, then you can kiss your ass goodbye

And will your useless bones to God, 'cause your goddamn soul is mine!»

«Thirteen?"says Billy Markham. «Hell, I’ve played in tougher games.

I’ve loved ambitious women and I’ve rode on wheelless trains.

So gimme a room, you stinkin' fiend, and let it all unwind.

Nobody’s ever rolled a thirteen yet, but this just might be the time.»

Then Billy Markham, he takes the dice, and the dice feels heavy as stones.

«They should, they should,"the Devil says, «'cause they’re carved from Jesus'

bones.»

And Billy Markham he turns the dice and the dice, they have no spots.

«I'm sorry,"says the Devil, «but they’re the only dice I got.»

«Well, shit,"says Billy Markham. «Now, I really don’t mean to bitch,

But I never thought I’d stake my roll in a sucker’s game like this.»

«Well, then, walk off,"says the Devil. «Nobody's tied you down.»

«Walk off where?"says Billy Markham. «It's the only game in town.

But I just wanna say 'fore I make my play, that if I should chance to lose,

I will this guitar to some would-be star who’ll play some honest blues,

Who ain’t afraid to sing the words like damn or shit or fuck

And who ain’t afraid to put his ass on the stage where he makes his bucks.

But if he plays this guitar safe, and sings some sugary lies,

I’ll haunt him till we meet in Hell, now, gimme them fuckin' dice.»

And Billy Markham shakes the dice and yells, «Come on, thirteen!»

And the dice, they roll — and they come up blank.

«You lose!"the Devil screams.

«I must say 'fore we go our way that I really do like your style.

Of all the fools I’ve played and beat, you’re the first one who lost with a

smile.»

«Well, I’ll tell you somethin',"Billy Markham says. «Those odds weren’t too

damn bad.

In fourteen years on Music Row, that’s the best damn chance I’ve had.»

Then, arm in arm, Billy Markham and the Devil walk out through Linebaugh’s door,

Leavin' Billy’s old beat-up guitar there on the floor.

And if you go into Linebaugh’s now, you can see it there today

Hangin' from a nail on the wall of peelin' gray

It’s Billy Markham’s old guitar

That nobody dares to play.

Нешвиллдің жаңбырлы түнінде Ібіліс Лайнбау үйіне кірді

Адасып кеткен жандар неон сәулесінде сорпаларын ішіп отырды.

Ал Ібіліс, ол бөлмеге қарады, сосын тізерлеп отырды.

Ол былай дейді: «Сенің араларың араларыңда, кіммен бірге мені менімен айналады?»

Ал, Ред, ол  естімегендей  гитарасын шертеді.

Ал Эдди, ол жай ғана қарап, сырасын жұтады.

Винс, ол: «Мен емес, мен өтемін, менің тозақтан  үлесім  болды»

Салфеткаға сыза берді, ол сатады деп ойлаған әнді.

Ронни жеңінен қысып алған иісшіл ханшайымға ақырын сыбырлады,

Біреу жөтелді де, Ібіліс мазақ етті де, өкшесін басып кетіп қалды.

«Ұстаңыз», - дейді бөлменің артқы жағы »дейді.« 'Ал сіз есікті сыртқа шығардыңыз.

Әрекет іздеп жатсаңыз, досым, мен оларды бұрын сүйек лақтырғанмын.»

Сол жерде Билли Маркхэм тұрды, ол бірнеше жылдар бойы сахнада болды,

Қаланың естігісі келмейтін шулы әндерді орындаңыз.

Ол мың рет кесіліп, қансырап қалды, оның көздері дана және қайғылы,

Оның барлық әндері көше әндері болды, ал оның барлық жолы нашар болды.

«Мен сені білемін», - дейді Билли Маркам, «көптеген қараңғы және көңілді жерден»,

Бірақ сіз әрқашан басқа дауыспен сөйлеп, басқа да бет кидіңіз.

Мен, мен мұнда Music Row-те төбелесшілермен және жезөкшелермен құмар ойнадым.

Ал, тозақ, мен оларды сенің шайтан сүйектеріңді лақтырудан қорықпаймын.»

«Олай болса, төмен түс», - дейді Ібіліс, сен дұға ететіндей,

Бұл сүйектерді сәтсіз қолыңызға алыңыз, мен сізге бұл ойынның қалай екенін айтып беремін

ойнады.

Сіз бір орамды аласыз және жаныңызға бәс тігесіз, он үш рет айналдырсаңыз, ұтасыз,

Ет пен алтынның барлық қуаныштары қол тигізіп, жұмсай алады.

Бірақ ол он үш келмесе, онда сіз есегіңізді сүйіп қоштасуыңызға болады.

Ал сенің жарамсыз сүйектерің Құдайға бере ме, өйткені сенің қарғыс атқыр жаның  менікі!»

«Он үш?» дейді Билли Мархэм. «Тез, мен қиынырақ ойындарда ойнадым.

Мен өршіл әйелдерді жақсы көрдім және доңғалақсыз пойыздарда жүрдім.

Маған  бөлме беріңіз, сасық жын, барлығын босатыңыз.

Әзірге ешкім он үшке  дөңгеленбеген, бірақ осы уақыт  болуы мүмкін.»

Содан кейін Билли Маркам, ол кесектерді алып, кесектер тастар сияқты ауыр сезінеді.

«Олар керек, олар керек», - дейді Ібіліс, «себебі олар Исадан жасалған»

сүйектер».

Билли Маркам ол дақтар мен дақтарды бұрады, олардың дақтары жоқ.

«Кешіріңіз, - дейді Ібіліс, - бірақ олар мендегі жалғыз сүйек.»

«Жақсы, әттең, - дейді Билли Мархэм. «Енді, мен ренжіткім келмейді,

Бірақ мен бұлай жеңіл ойынына өз ролімді қоямын  деп ешқашан ойламадым».

«Олай болса, кет, - дейді Ібіліс, - сені ешкім байлап қойған жоқ.

«Қайда кетші?» дейді Билли Мархэм. «Бұл қаладағы жалғыз ойын.

Бірақ мен «ойынымды жасамас бұрын, жеңіліп қалу мүмкіндігім болса,» айтқым келеді.

Мен бұл гитараны адал блюзде ойнайтын болашақ жұлдызға беремін,

Кім қарғыс атқылауы,                 сияқты сөздерді  айтудан  қорықпайды

Кім ақша табатын сахнаға есесін шығарудан қорықпайды.

Бірақ егер ол осы гитарада сейф ойнап, қантты өтірік айтса,

Біз тозақта кездескенше мен оны қудалаймын, енді оларға сүйектерді беріңіз.»

Ал Билли Мархэм сүйектерді сілкіп: «Жүр, он үш!» - деп айғайлайды.

Ал сүйектер, олар домалатады және олар бос  шығады.

«Жоғалдың!» деп айғайлайды Ібіліс.

«Біз жолға шықпас бұрын, маған сіздің стиліңіз ұнайтынын айтуым керек.

Мен ойнаған және жеңген ақымақтардың ішінде сіз бірінші болып жеңілгенсіз

күлімсіреу.»

«Ал, мен саған бірдеңе айтайын», - дейді Билли Мархэм.

жаман.

Music Row-да  он төрт жыл ішінде бұл менде болған ең жақсы мүмкіндік.»

Сосын, қол ұстасып, Билли Маркхэм мен Ібіліс Лайнбаудың есігінен шығады,

Биллидің ескі ұрып-соққан гитарасын еденде қалдырыңыз.

Егер сіз Linebaugh's-ке қазір кірсеңіз, оны бүгін сол жерден көре аласыз

Қабырғадағы тырнақтан ілулі сұр түсті

Бұл Билли Мархамның ескі гитарасы

Ешкім ойнауға  батылы жетпеді.