Берёзовый вечер - Серафим Сергеевич Туликов

Зачерпни мне, журавль,

Из колодца водицы,

Да такой ледяной,

Чтобы дух заняло.

По ночам босоногое

Детство мне снится,

Что когда-то ушло

По росе за село,

Что когда-то ушло

По росе за село.

Вечна эта земля

И простор этот вечен,

Солнце кажется мне

Рыжей гривой коня.

Заглянул мне в глаза

Вновь березовый вечер,

Только мама уже

Не встречает меня…

Только мама уже

Не встречает меня.

Деревянный журавль,

Мой скрипучий, мой старый,

Напои ты меня,

Да воды не жалей!

Не забудет тебя

Тот, кто сердце оставил

Среди этих равнин,

Среди этих полей.

По ночам босоногое

Детство мне снится,

Что когда-то ушло

По росе за село,

Что когда-то ушло

По росе за село.

Мені көтер, кран

Су құдығынан,

Иә, өте мұз

Рухты алу үшін.

Түнде жалаң аяқ

Мен балалық шағымды армандаймын

Бір кезде не болды

Ауылға шықпен,

Бір кезде не болды

Ауылға шықпен.

Бұл жер мәңгілік

Ал бұл кеңістік мәңгілік,

Күн маған ұқсайды

Қызыл жалды жылқы.

Менің көзіме қарады

Тағы бір қайың кеші

Тек ана қазірдің өзінде

Мені кездестірмейді...

Тек ана қазірдің өзінде

Мені кездестірмейді.

ағаш кран,

Менің сықырлағаным, менің кәрім,

Мені мас қылыңыз

Иә, суды аямаңыз!

Сені ұмытпайды

Жүректен кеткен адам

Осы жазықтар арасында

осы өрістердің арасында.

Түнде жалаң аяқ

Мен балалық шағымды армандаймын

Бір кезде не болды

Ауылға шықпен,

Бір кезде не болды

Ауылға шықпен.