Aglæca - Before I Turn

«I never knew that such evil existed

I always thought that the devil was a metaphor

For profoundly immoral and malevolent happenings

While many revelations seemed to surface tonight

The one reality I can’t seem to shake

Is my discovery of how much blood the human body can hold»

I hear the tear, from the penance of a knife

He drinks a crimson filter made from loss of life

I come home to find the one I adore

Face down, lifeless on the floor

Please God, give me fortitude

For the courage I lack will stab me right in the back

Lost love, give me solitude

I give you one last goodbye as death selfishly claims you

I fear I’m falling through the cracks of hell

And now in unison the voices start to yell

«Let us in, let us in, let us in»

Bringing to surface every virtue and sin

Let me die, let me die, let me fucking die

Don’t want to spend another second looking in his eye

You feeling lucky?

Just watch what I’ll do

Open this fucking door and let me kill you

And now they’re screaming

«Let us in, let us in, let us in»

Bringing to surface every virtue and sin

Let me die, let me die, let me fucking die

Don’t want to spend another second looking in his eye

I sit and stare as they pound on the door

She’s face down, lifeless on the floor

I fear I’m falling through the cracks of hell

And you’re the only one I can tell

Cold shrieks turn into humble cries

She speaks unto the silent night

I’m feeling apathetic, I’m feeling death

I feel that this will be the night you take your last breath

Open the door 'cause I’m ready to fight

Only one of us will survive this night

«Мен мұндай зұлымдық бар екенін ешқашан білмедім

Мен әрқашан шайтанды метафора деп ойладым

Терең азғын және зұлым оқиғалар үшін

Көптеген ашулар бүгін кешке бетінде көрінді

Мен шайқау мүмкін емес сияқты бір шындық

Адам ағзасы қанша қанның қаншалықты асқанын ашады »

Мен пышақтың өкінуінен көз жасын естемін

Ол өмірдің жоғалған қызыл сүзгісі ішеді

Мен өзіме ұнайтынын табуға үйге келемін

Төмен, еденде жансыз

Құдайым, маған күш бер

Мен жетіспейтін батылдығым үшін арқамнан пышақ саламын

Жоғалған махаббат, маған жалғыздық бер

Мен сенімен соңғы рет қоштасамын, өйткені сені өлім өзімшілдікпен талап етеді

Мен тозақтың жарықшақтарынан  құлап қаламын ба деп қорқамын

Енді біртұтас дауыстар дауыстарды айқайлауды бастайды

«Кіреміз, кіреміз, кіреміз»

Әрбір ізгілік пен күнәнің бетін ашу

Өлейін, өлейін, өлейін

Оның көзіне тағы бір секунд жұмсағыңыз келмесін

Сіз бақытты сезінесіз бе?

Тек не істейтінімді бақылаңыз

Мына есікті аш, сені өлтіруге рұқсат ет

Ал қазір олар айқайлап жатыр

«Кіреміз, кіреміз, кіреміз»

Әрбір ізгілік пен күнәнің бетін ашу

Өлейін, өлейін, өлейін

Оның көзіне тағы бір секунд жұмсағыңыз келмесін

Мен отырамын және есікке отырамын

Ол төмен қараған, еденде жансыз

Мен тозақтың жарықшақтарынан  құлап қаламын ба деп қорқамын

Мен айта алатын жалғыз адам сенсің

Суық айғайлар кішіпейіл айқайға айналады

Ол үнсіз түнге сөйлейді

Мен апатия сезінемін, мен өлімді сезінемін

Бұл сіздің соңғы деміңізді алатын түн болатынын сеземін

Есікті ашыңыз, өйткені мен күресуге    дайынмын

Осы түнде тек біреуі аман қалады