Первая зима - Арда

Во тьме лишь хлопья снега

И мокрый ветер за спиной

Меня изводит и терзает.

И бездна вместо неба

Уходит ввысь над головой,

А все живое исчезает.

Холод и лед сковал меня со всех сторон

Она всесильна…

Уже не видно света

И сгорела новая звезда

Оставив лишь свое дыханье.

Пусть ветром и огнем душа

Теперь не станет никогда

Расправив крылья на прощанье.

Только не ждет никто и не вернуть назад

Она пришла…

Ночь, белой тишиной опустилась на спящие дома.

Прочь унесла с собой бесконечность сна, первая зима…

Холод и лед сковал меня со всех сторон

Она всесильна…

Только не ждет никто и не вернуть назад

Она пришла…

Қараңғыда тек қар түйіршіктері ғана

Ал артында дымқыл жел

Бұл мені шаршатады және азаптайды.

Ал аспанның орнына тұңғиық

Жоғарыға көтеріледі

Және барлық тірі заттар жойылады.

Суық пен мұз мені жан-жақтан байлады

Ол құдіретті...

Сіз енді жарықты көре алмайсыз

Ал жаңа жұлдыз жанып кетті

Тек тынысыңды қалдыру.

Жанның желі мен оты

Енді ешқашан болмайды

Қоштасу үшін қанат жаю.

Тек ешкім күтпейді және оралмайды

Ол келді…

Түн ұйықтап жатқан үйлерге аппақ тыныштық орнады.

Ол өзімен бірге ұйқының шексіздігін, бірінші қысты алып кетті ...

Суық пен мұз мені жан-жақтан байлады

Ол құдіретті...

Тек ешкім күтпейді және оралмайды

Ол келді…