Только пыль 2010 - Арда

Сколько слов и отпущенных по ветру клятв

Я устал дальше жить

Ночь, забери мои сны,

Этот яд, эти слезы души.

В мостовых тонут эхом шаги

Голос твой мне напомнит, что я опоздал

Я остался один.

На осколке миров я забыл что искал.

Ночь, уведи всех живых,

С собой, ведь жизнь — только миг.

Посмотри — я горю изнутри

И душа моя рвется потоком из вен.

От разрушенных стен только пыль…

От разрушенных стен только пыль…

И в стеклянных глазах равнодушных окон

Отраженье свое не ищу.

Той, что сердце мое превратила в свой сон

Никогда не прощу.

Все забыть и начать старый бой.

Еще помнит вкус крови стрела.

Так зачем мне, скажи, воскресать

Ради той, что уже умерла?

Қаншама сөз бен ант-су

Мен өмір сүруден шаршадым

Түн, арманымды қабылда

Бұл у, бұл жанның көз жасы.

Аяқ дыбыстары тротуарларда жаңғырық

Сіздің дауысыңыз менің кешігіп қалғанымды еске түсіреді

Мен жалғыз қалдым.

Дүниелердің сынығында мен іздегенімді ұмыттым.

Түн, тірілердің бәрін алып кет,

Өзіңмен, өйткені өмір бір сәт қана.

Қараңдар – іштей күйіп жатырмын

Ал менің жанымды тамырдан ағып жатқан ағын.

Қираған қабырғалардан тек шаң...

Қираған қабырғалардан тек шаң...

Ал немқұрайлы терезелердің әйнекті көздерінде

Мен өз рефлексиямды іздемеймін.

Жүрегімді сенің арманыңа айналдырған

Мен ешқашан кешірмеймін.

Барлығын ұмытып, ескі күресті бастаңыз.

Жебе әлі күнге дейін қанның дәмін еске алады.

Ендеше, неге қайта тірілуім керек, айт

Қазірдің өзінде өлген адам үшін бе?