Мелькор - Арда

День превратится в ночь

Кровью достав до дна

Имя не опорочь

Дав мне сойти с ума

Ведь я лишь безумец, безумцем рожден

Для того чтоб дорогу освободить

Тем кто следом пройдёт

За мной…

Были ли правдой победы, я не знал.

Стонут холодные ветры между скал.

Значит, дано судьбой, словно птицей лететь

В пустоту.

И не боясь за собой привести страх и тьму.

И вот идёт, словно небо стонет.

Меня зовёт, но я проклят…

Сон, лишь сон, казалось мне

Только открыв глаза, вновь вижу свет.

Может быть я не прав, а все правы.

Сон, лишь сон, и нет Земли

Арда…

Күн түнге айналады

Қанмен түбіне жету

Атын жамандамаңыз

Мені ессіз қалдыру

Өйткені, мен жынды болып туылған жындымын ғой

Жолды тазарту үшін

Артында жүргендер үшін

Маған жазыл…

Жеңістер рас па, білмедім.

Тастардың арасында суық желдер ыңылайды.

Ендеше, тағдырдың бергені, ұшатын құстай

Бослыққа.

Артыңыздан қорқыныш пен қараңғылық әкелуден қорықпаңыз.

Міне, аспан ыңылдап тұрғандай.

Маған қоңырау соғады, бірақ мен қарғысқа ұшырадым ...

Арман, жәй ғана арман сияқты көрінді маған

Көзімді ашсам, қайтадан жарық көрдім.

Мүмкін мен қателескен шығармын, бірақ бәрі дұрыс.

Арман, тек арман, Жер жоқ

Арда…