A New Orleans - Adriano Celentano, Le Orme

Ho raccolto nei prati fiori di giglio

Appena sbocciati

Ed a te li ho regalati

Perché sul tuo viso ritorni il sorriso

Con il profumo dei fiori

La malinconia se ne è andata via

E come d’incanto

Non vedo più pianto negli occhi tuoi

Ma poi i fiori sono appassiti

E dal tuo viso

E' svanito il sorriso

Che il loro profumo aveva portato

Ora è tornato il dolore

Ed il colore dei gigli

Se ne è andato per sempre

Perché i fiori appassiscono

E le cose belle

Come loro finiscono?

Мен шалғындардан лалагүлді жинадым

Жаңа ғана гүлденді

Ал мен оларды саған бердім

Күлімсіреу жүзіңізге қайта оралуы үшін

Гүлдердің иісімен

Меланхолия кетіп қалды

Және сиқырлы сияқты

Енді мен сенің көздеріңнен жылау көрмеймін

Бірақ содан кейін гүлдер қурап қалды

Және сіздің бетіңізден

Күлкі жоғалып кетті

Олардың әтірлері әкелген

Енді ауырсыну қайта оралды

Және лалагүлдердің түсі

Ол мәңгілікке кетті

Неліктен гүлдер солып қалады

Және әдемі заттар

Олар қалай аяқталады?