На качелях - 7Раса

Летели к черту облака с большой скоростью

Я знал, что должно случиться осенью:

Глаза и волосы мои выцветут,

А твои — станут черными, с проседью.

Как больно осенью горло сжимается.

Как жаль, но я разучисля плакать.

Я не умею словами все это высказать.

Упал… Упал всем телом в осеннюю слякоть.

На качелях…

На качелях…

На качелях…

На качелях…

Расчеты компьютеров оказались не верными,

В кострах красно-желтых сгорело последнее лето,

Мне кашлем твоим окна в комнате вышибло,

Да, я стал суеверным, наверное.

А люди по-прежнему верили в праздники,

За хлебным мякишем не видя большего.

В надгробных надписях так мало…

Не жаль реального.

Жаль илюзорного…

На качелях…

На качелях…

На качелях…

На качелях…

На качелях…

На качелях…

На качелях…

На качелях…

На качелях…

Бұлттар үлкен жылдамдықпен тозаққа ұшып кетті

Мен күзде не болатынын білдім:

Көзім де, шашым да кетеді,

Ал сенікі қара шашқа айналады.

Күзде тамақтың қысылуы қаншалықты ауырады.

Қандай өкінішті, бірақ мен жылауды үйрендім.

Оның бәрін сөзбен айтып жеткізу мүмкін емес.

Ол құлады... Күзгі батпаққа бүкіл денесімен құлады.

Әткеншекте…

Әткеншекте…

Әткеншекте…

Әткеншекте…

Компьютерлік есептеулер қате болып шықты,

Өткен жаз қызыл-сары отқа,

Сіздің жөтеліңіз менің бөлмемнің терезелерін қағып кетті,

Иә, мен ырымшыл болып кеттім, шамасы.

Адамдар мерекелерге әлі де сенді,

Бір үзім нанның артын көрмей.

Қабір тастарында жазулар өте аз...

Шындықты аямаңыз.

Өкінішті елес...

Әткеншекте…

Әткеншекте…

Әткеншекте…

Әткеншекте…

Әткеншекте…

Әткеншекте…

Әткеншекте…

Әткеншекте…

Әткеншекте…