Стк-500 - #####

Медленный слишком, чтоб разглядеть пятна

Hа белой стене, да, на белой стене,

Враг поколения, лижущий раны,

Давно побежден, повержен давно.

Свобода!

Белые стены, одноцветное небо,

Идиллия серая гниет изнутри:

Ты пьешь мою кровь, я не ем твое мясо —

Так будет всегда, так было давно.

Я выбираю свободу, свобода выбирает меня.

Тот человек, превращаясь в урода, забывает о том,

Что свобода — это я.

Дақтарды көру үшін тым баяу

Ақ қабырғада, иә, ақ қабырғада

Ұрпақ жауы, Жарасын жалап

Көптен жеңілген, баяғыда жеңілген.

Бостандық!

Ақ қабырғалар, монохромды аспан

Сұр идилл іштен шіріп кетеді:

Сіз менің қанымды ішесіз, мен сіздің етіңізді жемеймін -

Әрқашан солай болады, көптен бері солай.

Мен еркіндік таңдаймын, еркіндік мені таңдайды.

Бұл адам ақымаққа айналып, ұмытады

Бұл еркіндік менмін.