Беги, кролик, беги - Zero People

Я убиваю время пространством

Я боюсь, что живу, не любя

Я считаю, боль это странствие

По закоулкам себя

Подпирая плечом свою сущность

Я все меньше верю поющим

И бьет молотом в лоб мое будущее

И слетает сердце с катушек

Я смотрю сквозь ночи,

Но не вижу свет из норы

Я не хуже, чем прочие

Если осветить внутри

Продираюсь сквозь мозг неохотно

Как сквозь осоку болотную

Еще пьяный, почти не спавший

Грязный, небритый, предавший

Я — часть пищевой цепочки

Распадающейся на строчки

Я не знаю как тут все устроено

Ваших принципов, правд и устоев

Я смотрю сквозь ночи,

Но не вижу свет из норы

Я не хуже, чем прочие

Если осветить внутри

Cуди меня строже, Боже

Лишь бы не знать, что я брошенный

Достань свой меч из ножен

И дай мне понять что я нужен

Мен уақытты кеңістікпен өлтіремін

Мен сүймей өмір сүремін деп қорқамын

Мен ауырсынуды саяхат деп санаймын

Өзімнің артқы көшелер арқылы

Өз болмысыңды иығына іліп

Мен ән айтатындарға азырақ сенемін

Ал менің болашағымды маңдайыма балғамен ұрады

Ал жүрек орамалардан ұшып кетеді

Түндерге қараймын

Бірақ мен тесіктен жарық көрмеймін

Мен басқалардан кем емеспін

Ішінде жарық болса

Миды құлықсыз айналдыру

Батпақты қияқ арқылы

Әлі мас, әрең ұйықтап жатыр

Лас, қырынбаған, сатқындық

Мен тамақ тізбегінің бөлігімін

Жолдарға бөлу

Мен мұнда бәрі қалай жұмыс істейтінін білмеймін

Сіздің принциптеріңіз, шындықтарыңыз және негіздеріңіз

Түндерге қараймын

Бірақ мен тесіктен жарық көрмеймін

Мен басқалардан кем емеспін

Ішінде жарық болса

Маған қаттырақ үкім бер, Құдайым

Тек мені тастап кеткенімді білмеу үшін

Қылышыңды қынынан шығар

Ал маған не керек екенін түсінуге рұқсат етіңіз