Final - Wilsen

«This night is cold,» he said

As he turned from the dark and moved towards the amber light that glowed ahead

«I'll come along,» she spoke

Her eyes remaining on the snow that collected softly in her palm

And with that, she watched her imprint grow

As seven bright stars lined up all in a row

See, they were once like you

They climbed the valley walls to hear the mountain’s tales of unheard truths

But no one could have learned

That they’d be taken one by one by force, the greatness overgrown

They’re just a moment too soon

Or a second too late

They were nothing more than a moment too soon

«But what a fate,» she cried,

«Surely there is one who decides which way the wind turns in the morn»

«My darling girl,» he said,

«There is no reason and no rhyme for those we love and those we bid goodbye»

There is no reason and no rhyme

There is no reason, no

For those we love and those we must bid goodbye

There’s just a moment too soon

Or a second too late

The phantom of warmth and outline of sorts

Those moments too soon

Or a second too late

Oh, sing to me of loss

There’s just a moment too soon

Or a second too late

The phantom of warmth and outline of sorts

Those souls that I’ve lost

Those perfect ones

Oh, sing to me of loss

I wouldn’t dare try

See, I know not of life and even less of loss

So I wouldn’t dare try

«Бұл түн суық», - деді ол

Ол қараңғыдан бұрылып, алда жарқыраған кәріптас жарығына қарай бет алды

«Мен бірге келемін», - деді ол

Оның көзі алақанына ақырын жиналған қарда қалды

Осылай ол өзінің ізінің өсуін көрді

Өйткені жеті жарқын жұлдыздар қатарынан тұрды

Қарашы, олар бір кездері сен сияқты болған

Олар таудағы естімеген шындықтар туралы ертегілерді тыңдау үшін алқап қабырғаларына шықты

Бірақ ешкім үйренуі мүмкін емес еді

Оларды бірінен соң бірі күшпен тартып алатыны, ұлылығы асып кеткен

Олар тым ерте бір сәт

Немесе бір секунд тым кеш

Олар тым ерте бір сәттен басқа ештеңе болмады

«Бірақ тағдыр неткен», - деп айқайлады ол,

«Таңертең желдің қай жаққа бұрылатынын шешетін адам бар»

«Сүйікті қызым, деді ол,

«Біз жақсы көретіндер мен қоштасатындар үшін ешқандай себеп және рифма жоқ»

Ешқандай себеп жоқ, рифма жоқ

Себеп жоқ, жоқ

Біз жақсы көретін және қоштасу және қоштасуымыз керек

Жақында бір сәт бар

Немесе бір секунд тым кеш

Жылулық елесі және сұлбасы

Бұл сәттер тым ерте

Немесе бір секунд тым кеш

О, маған жоғалту туралы ән айт

Жақында бір сәт бар

Немесе бір секунд тым кеш

Жылулық елесі және сұлбасы

Мен жоғалтқан сол жандар

Сол мінсіздер

О, маған жоғалту туралы ән айт

Мен тырысуға батылым бармадым

Қараңыз, мен өмір туралы емес, тіпті шығындар аз білемін

Сондықтан     байқауға                                                                        тырысуға батылына алмас едім