Vagabundo Iluminado - Tagore

Toda a negação é bem vinda

Venha correndo que eu cresço

Rasgue o jornal que não leio

Como um pedaço do mofo

Deixe a cereja pra mim

Que eu não lhe impressiono mais

Não vendo alegria

Não gosto do jeito que é o jeito do mundo

Não gosto de hora, tampouco segundo

Não compro cimento pra cobrir saudade

Sei de cor e salteado a identidade

Eu me confundo no uniforme

De um cordeiro perfeito

Eu me consolo pelo sentimento

Inteiramente próprio da verdade

Toda cama pede uma menina

Toda noite eu amanheço

Radiante pelo visto

Relutante pelo rosto

Sendo visto como o posto

Do modelo social

Todo dia é a mesma rotina

Toda a morte um recomeço

Todo sábio é o infinito

Todo vivo é meio morto

Faz de conta que o imposto

É mesada nacional

Eu me confundo no uniforme

De um cordeiro perfeito

Eu me consolo pelo sentimento

Inteiramente próprio da verdade

Um vagabundo iluminado pelo fogo no peito

Um coração apaixonado pelo sentimento cinza da cidade

E o que vier de loucura

Estacionado em pleno muro espacial

E o destino do futuro

Pendurado no seguro social

Toda a negação é bem vinda

Venha correndo que eu cresço

Rasgue o jornal que não leio

Como um pedaço do mofo

Deixe a cereja pra mim

Que eu não lhe impressiono mais

Não vendo alegria

Não gosto do jeito que é o jeito do mundo

Não gosto de hora, tampouco segundo

Não compro cimento pra cobrir saudade

Sei de cor e salteado a identidade

Eu me confundo no uniforme

De um cordeiro perfeito

Eu me consolo pelo sentimento

Inteiramente próprio da verdade

Кез келген бас тарту құпталады

Жүгіріп кел, сенемін

Мен оқымайтын газетті жыртып ал

Зеңнің бір бөлігі сияқты

Шиені маған қалдырыңыз

Мен сені енді таң қалдырмаймын

қуаныш көрмеу

Маған дүниенің жағдайы ұнамайды

Маған сағат немесе секунд ұнамайды

Сағынышымды жабу үшін цемент сатып алмаймын

Мен жатқа білемін және жеке басын өткізіп жібердім

Мен формада абдырап қаламын

Мінсіз қозыдан

Сезім мені жұбатады

Толығымен шындыққа сай

Әр төсек қыз сұрайды

Әр түнде мен оянамын

визамен жарқырайды

Бетіне қарамайды

Пост ретінде көрінеді

Әлеуметтік модель

Әр күн бір тәртіп

Әрбір өлім жаңа бастама

Әрбір дана адам шексіз

Тірілердің бәрі жартылай өлі

Салық деп елестетіңіз

Бұл ұлттық жәрдемақы

Мен формада абдырап қаламын

Мінсіз қозыдан

Сезім мені жұбатады

Толығымен шындыққа сай

Кеудедегі отпен нұрланған қаңғыбас

Қаланың сұр сезіміне ғашық жүрек

Және ақылсыздықтан келгеннің бәрі

Ғарыштық қабырғаның ортасында тұрақ

Ал болашақтың тағдыры

Әлеуметтік қамсыздандыруда

Кез келген бас тарту құпталады

Жүгіріп кел, сенемін

Мен оқымайтын газетті жыртып ал

Зеңнің бір бөлігі сияқты

Шиені маған қалдырыңыз

Мен сені енді таң қалдырмаймын

қуаныш көрмеу

Маған дүниенің жағдайы ұнамайды

Маған сағат немесе секунд ұнамайды

Сағынышымды жабу үшін цемент сатып алмаймын

Мен жатқа білемін және жеке басын өткізіп жібердім

Мен формада абдырап қаламын

Мінсіз қозыдан

Сезім мені жұбатады

Толығымен шындыққа сай