Чайка - Северо-Восток

Под промёрзшим серым днём

В озябшем сне

Я — ручей под тонким льдом,

Я — лёд на дне

Белый воздух примерзает

Словно сталь

Я как иней, я —

Холодная печаль

Но когда пройдёт зима:

Но когда пройдёт зима:

Но когда пройдёт зима:

Вспыхнет плазменный цветок

На кромке сна

Только холод так глубок —

Не видно дна

Полыхнёт, не разбудив

Сухого льда

Не оставит даже

Тёплого следа

Но когда пройдёт зима:

Но когда пройдёт зима:

Но когда пройдёт зима:

Ледяной бездушный зверь

Не знает стен

Словно вечность — без потерь

И перемен

Человеческим огнём

Не отогнать

Я не думаю о нём

Я буду ждать:

Но когда пройдёт зима:

Но когда пройдёт зима:

Но когда пройдёт зима:

Мұздатылған сұр күн астында

Салқындаған түсінде

Мен жұқа мұз астындағы бұлақпын

Мен түбіндегі мұзмын

Ақ ауа қатып қалады

Болат сияқты

Мен аяз сияқтымын, мен

суық қайғы

Бірақ қыс біткен кезде

Бірақ қыс біткен кезде

Бірақ қыс біткен кезде

Плазма гүлі жарылады

Ұйқының шетінде

Тек суық соншалықты терең

Астыңғы жағы көрінбейді

Оянбай жанып тұрады

құрғақ мұз

Тіпті кетпейді

Жылы соқпақ

Бірақ қыс біткен кезде

Бірақ қыс біткен кезде

Бірақ қыс біткен кезде

Мұзды жаны жоқ аң

Қабырғаларды білмейді

Мәңгілік сияқты - жоғалтпай

Және өзгерту

адамдық от

Көлікпен жүрме

Мен ол туралы ойламаймын

Мен күтемін:

Бірақ қыс біткен кезде

Бірақ қыс біткен кезде

Бірақ қыс біткен кезде