Stranger - Schaffer The Darklord

At the corner of Orchard and Stanton on the square

Sipping booze at the slipper room, everyone was there

I met a stranger there, his eyes blood shot red

Face pale as a ghost, he spoke to me as he said

«Have you ever lost and loved?

Have you ever loved and lost?

You ever left a life of love and pain

And paid the highest cost?

I have

I fell in love with an angel in rays

But she was terminally ill

Doctors had given her days

She made, a final wish

That made my blood run cold

Wanted to go on her own terms

Awash in love’s throes

Said I’d rather die by you

In our passion so endless

Than in the I.C.U

In those tubes like a necklace

I took her hand in mine

I took her throat in the other

I watched the dying lights

Behind the final smile of my lover

I dressed her and I kissed her

Fled with little delay

Before the ambulance

Arrived to take my baby away»

«Down to St. James Infirmary

And I saw my baby there

She was stretched out

On a long, white table

So sweet, so cold, so fair»

«Now what was I to do?»

he asked

«Where was I to run?

Even if I got away

How could I live with what I’d done?

Even though I’d only honored

Her request to ease her leaving

I know there ain’t a juror

In the world who’d believe me

And since the thought of life

Without my lover was hell

I decided that I’d join her

With a final bow as well

Heart-broken, guilt-ridden

At my rope’s end

But first

I needed just to see her again

So I went down to that old hospital

Later that night

I snuck in and found her

Covered under flickering lights

A subtle smile still upon her face

Her body now breathless

And my hand print

Still lay upon her like a necklace

I kissed her cold lips

Removed a rose from my pocket

Made my way to the door

Before I froze and locked it

And there down in St. James

At half past nine

I made love to my baby

One last time"

«Down at St. James Infirmary

And I saw my baby there

She was stretched out

On a long, white table

So sweet, so cold, so fair»

The stranger told his tale

Downed his drink and he stood

He spoke to me a last request

His face like etched wood

He said

«When I die, bury me in straight-laced shoes

A posh black suit and sing the St. James Blues»

And slipped a twenty dollar bill inside my lapel

So I can tip the ferryman when I arrive in hell

I never caught his name

His face I never recognized

But his exit was the last time

That he was seen alive

Some said he was tragic

Some said he was reckless

When they found him that night

Wearing his belt like a necklace

And some cried about the wicked pleasures of men

But i smiled

Knowing soon they’d be together again

Down at St. James Infirmary

And they saw each other there

They were stretched out

On long, white tables

So sweet, so cold, so fair

Let her go

Let her go

God bless her

Wherever she may be

She may search

The whole world over

But she’ll never find

A man as depraved as he

Орчард пен Стэнтонның бұрышында алаңда 

Аяқ киім бөлмесінде ішімдік ішіп, барлығы сонда болды

Мен ол жерде бейтаныс адаммен таныстым, оның көзі қызыл түске боялған

Жүзі елес боп бозарып кетті, ол маған айтқанындай сөйледі

«Сіз жоғалтып, сүйген кезіңіз болды ма?

Сіз сүйіп, жоғалтқан кезіңіз болды ма?

Сіз махаббат пен азапқа толы өмірді қалдырдыңыз

Және ең жоғары құнын төледі ме?

Менде бар

Мен сәулелі періштеге ғашық болдым

Бірақ ол айықпас дертке шалдыққан

Дәрігерлер оған күн берді

Ол ақтық тілегін айтты

Бұл менің қанымды суытып жіберді

Өз шарттарымен барғысы келді

Махаббаттың                                        

Мен сенен өлгенді жөн көремін деді

Біздің құмарлығымыз шексіз

I.C.U-ге қарағанда

Ожерель сияқты сол түтіктерде

Мен оның қолын қолыма алдым

Мен оның тамағын екіншісіне алдым

Мен сөніп жатқан шамдарды көрдім

Сүйіктімнің соңғы күлкісі артында

Мен оны киіндірдім және оны сүйдім

Аз кідіріспен қашып кетті

Жедел жәрдемнің алдында

Мен баламды алып кетуге келдім»

«Сент-Джеймс ауруханасына дейін

Мен сол жерде баламды көрдім

Ол созылып қалды

Ұзын ақ үстелде

Өте тәтті,                                        өте                                                                                               шылық

«Енді мен не істеуім керек еді?»

ол сұрады

«Мен қайда қашу керек еді?

Мен қашып кетсем де

Мен істеген істеріммен қалай өмір сүре аламын?

Мен тек құрмет көрсетсем де

Оның кетуін жеңілдету туралы өтініші

Мен алқаби жоқ екенін білемін

Дүниеде маған кім сенеді

Өмір туралы ойдан бері

Менің ғашығымсыз тозақ болатын

Мен оған қосыламын деп шештім

Сондай-ақ соңғы иілумен 

Жүрегі жаралы, кінәлі

Менің арқанымның ұшында

Бірақ алдымен

Маған оны қайтадан көру керек болды

Сондықтан мен сол ескі ауруханаға бардым

Сол түннен кейін

Мен ішке кіріп, оны таптым

Жыпылықтаған шамдар астында жабылған

Оның жүзінде әлі де нәзік күлімсіреу

Оның денесі енді тыныссыз

Және менің қолымның басып шығаруы

Оған әлі де ожерель сияқты жатыңыз

Мен оның суық ернінен сүйдім

Қалтамнан раушан гүлін алып тастадым

Есікке апарылды

Мен оны қатып, құлыптағанға дейін

Сент-Джеймстің төменгі жағында

Тоғыз жарымда

Мен баламды сүйдім

Соңғы рет»

«Сент-Джеймс ауруханасында төмен

Мен сол жерде баламды көрдім

Ол созылып қалды

Ұзын ақ үстелде

Өте тәтті,                                        өте                                                                                               шылық

Бейтаныс жігіт өз ертегісін айтып берді

Ішімдікті қойды да, тұрды

Ол маған соңғы өтінішін айтты

Оның бет-әлпеті ағашқа ұқсайды

Ол айтты

«Мен өлсем, мені тік баулы аяқ киіммен көм

Керемет қара костюм және Сент Джеймс Блюз әнін айт»

Жиырма долларлық купюраны кеудеме тығып қойды

Сондықтан мен паромшаны тозаққа келгенде ұсына аламын

Мен оның атын ешқашан түсінбедім

Мен оның бетін ешқашан танымадым

Бірақ оның шығуы соңғы рет болды

Оның тірі болғаны

Кейбіреулер оның қайғылы екенін айтты

Кейбіреулер оны абайсыз деп айтты

Олар оны сол түні тапқанда

Ожерель сияқты белбеуін тағып отыр

Ал кейбіреулер адамдардың зұлым ләззаттары үшін жылады

Бірақ мен күлдім

Көп ұзамай олар қайтадан бірге болған

Сент-Джеймс ауруханасында төмен

Және олар бір-бірін сонда көрді

Олар созылып кетті

Ұзын ақ үстелдерде

Сондай тәтті, сондай суық, сондай әділ

Жібер оны

Жібер оны

Құдай оны жарылқасын

Ол қайда болса да

Ол іздеуі мүмкін

Бүкіл әлем бойынша

Бірақ ол ешқашан таба алмайды

Өзі сияқты азғын адам