Pela Décima Vez - Roberta Sá

Jurei não mais amar pela décima vez

Jurei não perdoar o que ela me fez

O costume é a força que fala mais forte do que a natureza

E nos faz dar provas de fraqueza

Joguei meu cigarro no chão e pisei

Sem mais nenhum aquele mesmo apanhei e fumei

Através da fumaça neguei minha raça chorando, a repetir:

Ela é o veneno que eu escolhi pra morrer sem sentir

Senti que o meu coração quis parar

Quando voltei e escutei a vizinhança falar

Que ela só de pirraça seguiu com um praça ficando lá no xadrez

Pela décima vez ela está inocente nem sabe o que fez

Мен оныншы рет сүймеймін деп ант бердім

Оның маған істегенін кешірмеуге ант еттім

Әдет – табиғаттан күштірек сөйлейтін күш

Және бұл бізге әлсіздік дәлелдерін көрсетуге мәжбүр етеді

Шылымымды жерге лақтырып, аяқ бастым

Ешкімсіз-ақ сол баяғы мен ұрып-соғып, темекі тарттым

Түтін арқылы мен өз нәсілімді жоққа шығарып, қайталадым:

Ол мен сезбей өлуді таңдаған у

Жүрегімнің тоқтап қалғысы келетінін сездім

Мен қайтып келіп, көршісін естігенде

Ол жай ғана ашуланып, шахмат алаңында тұрған шаршымен соңынан ерді

Оныншы рет ол кінәсіз, тіпті не істегенін де білмейді