Widows Walk - River Whyless

He’ll burry her in that old coat

Made of wool knit across her knees

On the mudflats off the stone coast

Her bottle broke the bow he took to the sea

While the others returned with their hulls full

She waited patiently

Twisting thread between her thumbnails

Oh the dread she held between her teeth

Her boy stands tall on the old wharf

Now he’s screaming, «Mother please,»

And she’s knee deep in the white surf

Waiting for her son to leave

Alone is the widow, the gulls and no mast to the east

And she’s the sheep he kept to stave off the grief

The pennies they saved only to place in her eyes

And the love that she gave to him and now she’s gone

She’s gone

He’s gone

So the boy let her leave

Ол оны ескі пальтомен көмеді

Тізесінің үстінен тоқылған жүннен жасалған

Тас жағалауындағы лайларда

Оның бөтелкесі оның теңізге апарған садағын сындырды

Қалғандары корпустарын толтырып қайтты

Ол шыдамдылықпен күтті

Оның нобайлары арасында бұралған жіп

О, ол тістерінің арасында тұрған қорқынышты

Оның баласы ескі айлақта биік тұр

Енді ол: «Анашым өтінемін» деп айқайлайды.

Ол ақ серфингте тізе тереңде жатыр

Ұлының  кетуін күтуде

Жалғыз жесір, шағалалар және шығыста  діңгек жоқ

Ал ол қайғыдан құтылу үшін ұстаған қойы

Олар тиындарын оның көзіне қою үшін ғана жинады

Оның оған берген махаббаты, енді ол жоғалды

Ол кетті

Ол кетті

Сондықтан бала оның кетуіне рұқсат берді