Notes To The Future - Patti Smith

Listen my children and you shall hear

The sound of your own steps

The sound of your hereafter

Memory awaits and turns to greet you

Draping its banner across your wrists

Wake up arms

Delicate feet

For as one to march the streets

Each alone, each part of another

Your steps shall ring

Shall raise the cloud

And they that will hear will hear

Will hear voice of the one

And the one and the one

As it has never been uttered before

For something greater yet to come

Then the hour of the prophets

And their great cities

For the people of Ninevah

Fell to their knees

Heeding the cry of Jonah

United

Covering themselves in sackcloth and ashes

And called to their god

And all their hearts were as one heart.

And all their voices were as one voice.

God heard them and his mind was moved.

Yet something greater will come to pass.

And who will call?

And what will they call?

Will they call to God?

The air?

The fowl?

It will not matter, if the call is true.

They shall call and this is known.

One voice and each another

Shall enter the dead, the living flower,

Enter forms that we know not.

To be felt by sea,

By air,

By earth

And shall be an elemental pledge.

This is our birthright.

This is our charge.

And we have given over to others.

And they have

not

done

well

And the forests mourn.

The leaves fall.

Swaddling babes watch and wonder

As the fathers of our spirit nations

Dance in the street in celebration

As the mountains turn pale from

Their nuclear hand

And they have

not

done

well

Now my children

You must overturn the tables

Deliver the future from material rule

For only one rule should be considered

The eleventh commandment

To love one another

And this is our covenant across your wrist

This offering is yours

To adorn, adore

To bury

To burn

Upon a mound

To hail

To set away

It is merely a cloth,

Merely our colors,

Invested with the blood of the people

All their hopes and dreams.

Our flag

It has its excellence

Yet it is nothing

It shall not be a tyranny above us Nor should god

Nor love

Nor nature

Yet we hold as our pleasure this tender honor

That we acknowledge the individual

And the common ground formed

And if our cloth be raised and lowered

Half mast

What does it tell us?

That an individual has passed

Is saluted

And mourned by his countrymen.

This ritual extends to us all.

For we are all the individual.

No unknown.

No insignificant one

Nor insignificant labor

Nor insignificant act of charity

Each has a story to be told and retold

Which shall be a glowing thread

In the fabric of Man

And the children shall march

And bring the colors forward

Investing within them

The redeeming blood

Of their revolutionary hearts.

Менің балаларымды тыңдаңыздар, сонда сіз естисіз

Өз қадамдарыңыздың дыбысы

Сенің ақыретіңнің дыбысы

Жад сізді күтіп                                                                     |

Оның туын білегіңізге салыңыз

Қолды ояту

Нәзік аяқтар

Көшелердің бірі ретінде

Әрқайсысы жалғыз, әрбір бөлігі

Сіздің қадамдарыңыз шырылдайды

Бұлтты көтереді

Ал еститіндер естиді

Бірінің дауысын естиді

Және бір және бір

Бұрын ешқашан айтылмаған

Әлі алда үлкен нәрсе үшін

Содан кейін пайғамбарлар уақыты

Және олардың ұлы қалалары

Нинева халқы үшін

Тізерлеп жығылды

Жүністің айқайына құлақ асып

Біріккен

Қаптап, күлге оранған

Және олардың құдайына шақырды

Олардың барлығының жүректері бір жүрек сияқты болды.

Және олардың барлық дауыстары бір дауыс сияқты болды.

Құдай оларды естіп, оның санасы қозғалды.

Сонда да бұдан да үлкен нәрсе болады.

Ал кім шақырады?

Ал олар не деп атайды?

Олар Құдайға қоңырау шала ма?

Ауа?

Құс?

Қоңырау шын болса маңызды болмайды.

Олар қоңырау шалады және бұл белгілі.

Бір дауыс және бір

Өліге, тірі гүлге кіреді,

Біз білмейтін пішіндерді енгізіңіз.

Теңізде сезіну үшін,

Әуе арқылы,

Жер арқылы

Және элементтік кепіл болмақ.

Бұл  біздің төл құқығымыз.

Бұл  біздің төлеміміз.

Ал біз басқаларға бердік.

Және оларда бар

емес

орындалды

жақсы

Ал ормандар қайғырады.

Жапырақтары түседі.

Қақпаған сәбилер қарап, таңданады

Біздің рухани халықтардың әкелері ретінде

Көшеде мереке

Таулар бозарған сайын

Олардың ядролық қолы

Және оларда бар

емес

орындалды

жақсы

Енді менің балаларым

Үстелдерді төңкеру керек

Болашақты материалдық биліктен құтқарыңыз

Тек бір ережені  ескеру керек

Он бірінші өсиет

Бір-бірін сүю

Бұл білегіңіздегі біздің келісіміміз

Бұл ұсыныс сіздікі

Әшекейлеу, сүйсіну

 жерлеу

Жану

Үйіндінің үстінде

Құттықтау

Қондыруға 

Бұл жай ғана шүберек,

Тек біздің түстеріміз,

Халықтың қанымен салынған

Олардың барлық үміттері мен армандары.

Біздің ту

Оның жақсылығы бар

Дегенмен       ештеңе                                  әйтеуір                 әй        ештең    болмайды

Бұл бізден жоғары емес және Құдай болмауы керек

Не махаббат

Табиғат та

Біз бұл нәзік құрметке көңіл бөлеміз

Біз жеке тұлғаны мойындаймыз

Және ортақ негіз қалыптасты

Егер біздің матамыз көтеріліп төмендетілсе

Жартылай діңгек

Ол бізге не айтады?

Жеке  өткен

Сәлем берді

Жерлестері де қайғырды.

Бұл рәсім бәрімізге дейін созылады.

Өйткені бәріміз жеке тұлғамыз.

Белгісіз жоқ.

Маңызды жоқ

Елеусіз еңбек те емес

Маңызды емес қайырымдылық әрекеті де

Әрқайсысының айтуы керек және айту керек

Бұл жарқыраған жіп болады

 Адам матасында 

Ал балалар шеруге шығады

Және түстерді алға жылжытыңыз

Олардың ішінде инвестициялау

Өтелетін қан

Олардың революциялық жүректерінен.