Constantine's Dream - Patti Smith

In Arezzo I dreamed a dream

Of Saint Francis who kneeled and prayed

For the birds and the beasts and all humankind.

All through the night I felt drawn in by him

And I heard him call

Like a distant hymn

I retreated from the silence of my room

Stepping down the ancient stones washed with dawn

And entered the basilica that bore his name

Seeing his effigy I bowed my head

And my racing heart I gave to him I kneeled and prayed

And the sleep that I could not find in the night

I found through him

I saw before me the world of his world

The bright fields, the birds in abundance

All of nature of which he sang

Singing of him

All the beauty that surrounded him as he walked

His nature that was nature itself

And I heard him — I heard him speak

And the birds sang sweetly

And the wolves licked his feet.

(O Signore, fa' che sia strumento della tua Pace:

Dove c'è odio, lascia che sia Amore.

Dove c'è offesa, Perdono.

Dove c'è dubbio, Fede.

Dove c'è disperazione, Speranza.

Dove c'è oscurità, Luce.

Dove c'è tristezza, Gioia.

fa' ch’io non cerchi tanto

di essere consolato, quanto consolare.

di essere compreso, quanto comprendere.

di essere amato, quanto amare.)

But I could not give myself to him

I felt another call from the basilica itself

The call of art — the call of man

And the beauty of the material drew me away

And I awoke, and beheld upon the wall

The dream of Constantine

The handiwork of Piero della Francesca

Who had stood where I stood

With his brush stroked The Legend of the True Cross

He envisioned Constantine advancing to greet the enemy

But as he was passing the river

An unaccustomed fear gripped his bowels

An anticipation so overwhelming that it manifested in waves

All through the night a dream drew toward him

As an advancing Crusade

He slept in his tent on the battlefield

While his men stood guard

And an angel awoke him

Constantine within his dream awoke

And his men saw a light pass over the face of the King

The troubled King

And the angel came and showed to him

The sign of the true cross in heaven

And upon it was written

In this sign shall thou conquer

In the distance the tents of his army were lit by moonlight

But another kind of radiance lit the face of Constantine

And in the morning light

The artist, seeing his work was done

Saw that it was good

In this sign shall thou conquer

He let his brush drop and passed into a sleep of his own

And he dreamed of Constantine carrying into battle in his right hand

An immaculate, undefiled single white Cross

Piero della Francesca, as his brush stroked the wall

Was filled with a torpor

And fell into a dream of his own

From the geometry of his heart he mapped it out

He saw the King rise, fitted with armor

Set upon a white horse

An immaculate cross in his right hand.

He advanced toward the enemy

And the symmetry, the perfection of his mathematics

Caused the scattering of the enemy

Agitated, broken, they fled

And Piero della Francesca waking, cried out

All is art — all is future!

Oh Lord let me die on the back of adventure

With a brush and an eye full of light

But as he advanced in age

The light was shorn from his eyes

And blinded, he laid upon his bed

On an October morning 1492, and whispered

Oh Lord let me die on the back of adventure

Oh Lord let me die on the back of adventure

And a world away — a world away

On three great ships

Adventure itself as if to answer

Pulling into the New World

And as far as his eyes could see

No longer blind

All of nature unspoiled — beautiful — beautiful

In such a manner that would have lifted the heart of St. Francis

Into the realm of universal love

Columbus stepped foot on the New World

And witnessed beauty unspoiled

All the delights given by God

As if an Eden itself, as if Eden had opened her heart to him

And opened her dress

And all of her fruit gave to him

And Columbus so overwhelmed

Fell into a sleep of his own

All the world in his sleep

All of the beauty, all of the beauty entwined with the future

The twenty-first century

Advancing like the angel

Advancing like the angel

that had come

To Constantine

Constantine in his dream

Oh this is your cross to bear

Oh Lord Oh Lord let me deliver

Hallowed adventure to all mankind

In the future

Oh art cried the painter

Oh art — Oh art — cried the angel

Art the great material gift of man

Art that hath denied

The humble pleas of St. Francis

Oh thou Artist

All shall crumble into dust

Oh thou navigator

The terrible end of man

This is your gift to mankind

This is your cross to bear

And Columbus saw all of nature aflame

The apocalyptic night

And the dream of the troubled King

Dissolved into light

Ареццода мен армандадым

Тізерлеп дұға еткен Әулие Франциск туралы

Құстар мен аңдар және бүкіл адамзат үшін.

Түні бойы мен оның қызығын сезіндім

Мен оның қоңырауын естідім

Алыстағы гимн сияқты

Мен бөлмемдегі тыныштықтан  шегіндім

Ежелгі тастардан төмен түсу таңмен шайылды

Және оның атымен аталатын насыбайгүлге кірді

Оның мүсінін көріп, басымды   идім

Мен соққан жүрегімді оған бердім, тізерлеп тұрып дұға еттім

Ал түнде таба алмаған ұйқым

Мен ол арқылы таптым

Мен оның әлемінің әлемін алдымнан көрдім

Жарқыраған егістіктер, көптеген құстар

Ол жырлаған табиғаттың бәрі

Ол туралы ән айту

Ол жүріп бара жатқанда оны қоршап алған барлық сұлулық

Оның табиғаты табиғаттың өзі еді

Мен оны естідім - мен оның сөйлегенін естідім

Ал құстар тәтті ән салды

Ал қасқырлар оның аяғын жалады.

(O Signore, fa' che sia strumento della tua Pace:

Dove c'è odio, lascia che sia Amore.

Көгершін c'è offfesa, Пердоно.

Dove c'è dubbio, Fede.

Көгершін c'è disperazione, Speranza.

Көгершін c'è oscurita, Люс.

Көгершін тристеца, Джойя.

fa' ch'io non cerchi tanto

di essere consolato, quanto consolare.

di essere compreso, quanto comprendere.

di essere amato, quanto amare.)

Бірақ мен оған өзімді бере алмадым

Мен насыбайгүлдің өзінен тағы бір қоңырауды сезіндім

Өнердің шақыруы — адамның шақыруы

Материалдың әсемдігі мені  өзіне                                                материал                                                                                                материал                                                              материал                                                    материал 

Мен оянып, қабырғаны көрдім

Константиннің арманы

Пьеро делла Франческаның қолөнері

Мен тұрған жерде кім тұрды

Қылқаламмен «Нағыз крест туралы аңыз» сипады

Ол Константиннің жауды қарсы алу үшін алға басып келе жатқанын елестетті

Бірақ ол өзеннен өтіп бара жатқанда

Оның ішегін                                 

Күту соншалық, толқындар  көрінді

Түні бойы оған бір түс келді

Ол ұрыс даласында шатырында ұйықтады

Оның адамдары күзетте тұрған кезде

Періште оны оятты

Түсіндегі Константин оянды

Оның адамдары патшаның жүзінен жеңіл өткелді көрді

Мазасыз патша

Періште келіп, оған көрсетті

Аспандағы нағыз кресттің белгісі

Оның үстіне жазылды

Бұл белгіде сіз жеңесіз

Алыстан оның әскерінің шатырлары ай сәулесімен жанып тұрды

Бірақ Константиннің жүзіне тағы бір нұр жарқыраған

Таңертеңгі жарықта

Оның жұмысын көрген суретші бітті

Жақсы екенін көрдім

Бұл белгіде сіз жеңесіз

Ол щеткасын жіберіп, өзінше ұйқыға кетті

Ол Константиннің оң қолымен шайқаста жүргенін армандады

Мінсіз, кірленбеген жалғыз ақ крест

Пьеро делла Франческа қабырғаны сипап жатқанда

Толғаққа                                                                                                                                                                                                                         |

Және өз арманына  кірді

Жүрегінің геометриясынан ол оны картаға түсірді

Ол сауыт-сайман киген Патшаның көтерілгенін көрді

Ақ атқа мініңіз

Оң қолында мінсіз крест.

Ол жауға қарай ілгерілей түсті

Оның математикасының симметриясы, кемелдігі

Жаудың шашырауына себепші болды

Олар қобалжыды, сынды, қашып кетті

Ал Пьеро делла Франческа оянып, айқайлады

Бәрі өнер — бәрі болашақ!

О, Тәңірім, маған шытырман оқиғаның арғы жағында өлуге  болсын

Қылқаламмен және нұрға толы көзбен

Бірақ ол жаста дамыған сайын

Оның көзінен жарық сөніп қалды

Соқыр болған ол төсегіне жатты

1492 жылы қазан күні таңертең және сыбырлады

О, Тәңірім, маған шытырман оқиғаның арғы жағында өлуге  болсын

О, Тәңірім, маған шытырман оқиғаның арғы жағында өлуге  болсын

Ал бір әлем       әл           әлі шашақта

Үш керемет кемеде

Жауап беретіндей шытырман оқиға

Жаңа әлемге тарту

Оның көз көрген                                             көз   көрген                         көз      көрген                     көз    көрген           

Енді соқыр болмайды

Бүкіл табиғат бұзылмаған — әдемі — әдемі

Әулие Фрэнсистің жүрегін көтеретін етіп

Әмбебап махаббат саласына

Колумб Жаңа әлемге қадам басты

Әрі бұзылмаған сұлулыққа куә болды

Алланың берген барлық нығметтері

Едемнің өзі сияқты, Едем оған жүрегін ашқандай

Және көйлегін ашты

Оның барлық жемісі оған берді

Ал Колумб қатты таң қалды

Өзінше ұйқыға  қатты

Бүкіл әлем оның ұйқысында

Барлық сұлулық, барлық сұлулық болашақпен байланысты

Жиырма бірінші ғасыр

Періште сияқты алға

Періште сияқты алға

бұл келген

Константинге

Константин түсінде

О                         

О, Тәңірім, О, Тәңірім, маған жеткізуге рұқсат ет

Бүкіл адамзат үшін қасиетті шытырман оқиға

Келешекте

О өнер суретші айқайлады

О өнер — О өнер — деп айқайлады періште

Өнер адамның  үлкен материалдық сыйы

Жоққа шығарған өнер

Сент-Френсистің кішіпейіл өтініштері

Әй, сен суретші

Барлығы шаңға айналады

О сен навигатор

Адамның сұмдық ақыры

Бұл сіздің адамзатқа  сыйлығыңыз

Бұл сіздің крестіңіз

Колумб бүкіл табиғаттың жанып жатқанын көрді

Апокалиптикалық түн

Қиындыққа ұшыраған Патшаның арманы

Жарықта ерітілген