Раб - Otto Dix

В безмолвия полночный час

Я обниму твои колени

Никто здесь не увидит нас,

Лишь кем-то проклятые тени.

Ты сам меня к себе призвал

Своим отчаянным желаньем

Улыбка для тебя — оскал.

Ты наслаждаешься страданьем.

Не плачь, ладони не лобзай,

Царём и богом не зови,

А просто тихо умирай

Рабом своей слепой любви!

Приникну к ложу твоему

Безмолвно мягкими губами

И тело нежно обниму

Своими бледными руками.

Я рядом, словно тень, стою,

Склоняюсь тихо к изголовью.

Я — тот, кто выпил кровь твою

И был последнею любовью

Не плачь, ладони не лобзай,

Царём и богом не зови,

А просто тихо умирай

Рабом своей слепой любви!

Не плачь, ладони не лобзай,

Царём и богом не зови,

А просто тихо умирай

Рабом своей святой любви!

Түн ортасы үнсіздікте

Мен сенің тізеңді құшақтаймын

Мұнда бізді ешкім көрмейді

Тек біреу ғана көлеңкелерді қарғады.

Сен мені өзіңе шақырдың

Сіздің үмітсіз қалауыңызбен

Сіз үшін күлімсіреу - бұл күлімсіреу.

Сіз азап шегуден рахат аласыз.

Жылама, алақаныңды сүйме,

Патша мен құдайды шақырмаңыз,

Және тыныш өл

Сенің соқыр махаббатыңның құлы!

Мен сенің төсегіңе келемін

Үнсіз жұмсақ еріндер

Және денені ақырын құшақтаңыз

Бозарған қолдарыңызбен.

Көлеңкедей қасыңда тұрмын

Мен бас киімге үнсіз бас иемін.

Сенің қаныңды ішкен менмін

Және соңғы махаббат болды

Жылама, алақаныңды сүйме,

Патша мен құдайды шақырмаңыз,

Және тыныш өл

Сенің соқыр махаббатыңның құлы!

Жылама, алақаныңды сүйме,

Патша мен құдайды шақырмаңыз,

Және тыныш өл

Қасиетті махаббатыңның құлы!