Грех уныния - Otto Dix

Дождем из вен пишу немые руны

На битых стеклах капли оседают

С жадностью корозий не съедает

Души моей нетронутые струны

Я вас не слышу и кричать не нужно,

Но из последних сил вы бьетесь лбами

Об стену слез с безмолвными мольбами

И Сон мой проклинаете натужно…

Я вас не слышу и кричать не нужно,

Но из последних сил вы бьетесь бьетесь лбами

Об стену слез с безмолвными мольбами

И сон мой проклинаете натужно…

Мне ваших рук тепла не достается

И взгляды мне спасенья не пророчат

Немые руны скорописью строчат

Мертвящие лучи ночного солнца

Грехом уныние издревле считали

Те, кто писали книгу книг когда-то

Уймите ваши лживые печали

Моё желание свободы свято

Тамырдан жаңбыр мен мылқау рундарды жазамын

Тамшылар сынған әйнекке түседі

Коррозия ашкөздікпен жемейді

Менің таза жіптерімнің жандары

Мен сізді естімеймін және айқайлаудың қажеті жоқ,

Бірақ соңғы күштерден сіз маңдайларыңызбен күресесіз

Үнсіз дұғалармен көз жасының қабырғасында

Ал менің Арманыма қатты қарғыс айту...

Мен сізді естімеймін және айқайлаудың қажеті жоқ,

Бірақ соңғы күшіңмен маңдайыңмен күресесің

Үнсіз дұғалармен көз жасының қабырғасында

Ал арманымды қатты қарғадым...

Сенің жылуыңды сағындым

Менің құтқаруымның көзқарастары пайғамбарлық етпейді

Үнсіз рундар курсивпен сызады

Түнгі күннің өлі сәулелері

Ежелден бері үмітсіздік күнә болып саналды

Кітап кітабын бір рет жазғандар

Өтірік мұңыңды алып таста

Менің еркіндікке деген құштарлығым қасиетті