Nectar - Opeth

I arose from the lullaby

Enduring yet another tale

You tempt me again

With your embrace, so tainted

Within the night you beckon

Cursing me with every glance

Bring me through

Carry my empty shadow

And guide me inside your warped labyrinth

To the well of sin

I swear I will always love you

Leave me speechless

Release my yearning

The soil I walk is clad with light

Drifting moons thrust me with their rays

And I fall inside

I lament this heritage

Cannot bid farewell

The pale face… you went as far as you could

And from that moment

I witnessed your beauty, fealt your death

Мен бесік жырынан шықтым

Тағы бір ертегіге шыдау

Сіз мені тағы азғырып            

Құшағыңмен, бұзылған

Түнде шақырасың

Әр қараған сайын мені қарғау

Мені жеткізіңіз

Менің бос көлеңкемді алып жүр

Маған бұзылған лабиринтіңіздің ішінде жетелеңіз

Күнәнің құдығына

Мен сені әрқашан жақсы көремін деп ант етемін

Мені тілсіз қалдырыңыз

Сағынышымды босат

Мен жүрген топырақ нұрға бөленді

Жүгіріп бара жатқан айлар өз сәулелерімен мені итеріп жіберді

Мен ішіне құладым

Мен бұл мұраға өкінемін

Қоштасу мүмкін емес

Бозарған жүз... сіз барынша барып бардыңыз

Және сол сәттен бастап

Мен сенің сұлулығыңның куәсі болдым, сенің өліміңді сезіндім